ตอนที่44:อย่าเป็นอะไรนะ

1263 Words

" กูจำไม่ได้แต่คงไอ้กรแหละเพราะมันแก้ผ้าให้ด้วย ไอ้นี่แม่งจังไรฉิบxาย " จึ้ก!!! เหมือนมีดเป็นร้อยๆเล่มทิ่มลงกลางอกฉัน พี่กรไม่ได้กลับห้องแล้วใครจะแก้ผ้าให้พี่ยักษ์นอกจาก...พี่เบล " ...ระ..เหรอคะ งั้นน้องทำงานก่อนนะคะ " ฉันปาดน้ำตาออกแล้วพยายามปรับเสียงให้ปกติ " ตั้งใจทำงานค่อยเคลียร์กันตอนเลิกงาน กูต้องไปรับสีสักด้วย " กดวางสายทันทีไม่อยากฟังคำบรรยาตากเขาต่อ ตอนนี้ใจฉันมันจุกแน่นไปหมดเมื่อคิดภาพเหตุการ์ณเขากับพี่เบลช้าๆคำพูดของพี่ไหมมันพลั่งพลูเข้ามาเสริม " ฮึก อึก ฮึก ฮืออออออออ " ฉันร้องไห้ออกมาไม่ไหวแล้วฉันพยายามจะคิดในแง่ทั้งคืนแต่พอได้ยินจากปากเขาแบบนี้มันทำให้ฉันอดกลี้นไม่ได้อีกแล้ว " อะ..ฮึก อะไรกันวะ ฮืออออออ ฮึก ฮือออออ " ฉันทรุดตัวนั่งกับพื้นกอดเข่าร้องไห้คนเดียวในห้องทำงาน ทำไมมันเจ็บแบบนี้ล่ะหัวใจ ฉันปิดโทรศัพท์ทันทีเพราะารู้ว่าอะไรกำลังจะตามมา เขาต้องโทรมาอธิบายแต่ฉันไม

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD