ผมโทรหาน้อยหน่าตั้งแต่เที่ยงมันก็ปิดเครื่องตลอดผมแทบไม่ทำการทำงานผมไม่มีจิตใจจะทำงานเลยสักนิด
" พี่ยักษ์เบลขอโทษนะคะแต่เบลกลัวพี่ไม่สบายตัว " เบลมันขอโทษผมหลายรอบจนผมเริ่มจะรำคาญแล้วตอนนี้
" มึงกลับไปได้ละ มึงเป็นผู้หญิงจะมาปลดผ้าผู้ชายแบบนี้ที่ไหนเขาสอน " ผมด่ามันแล้วชี้ไปที่ประตูร้าน
" พี่ยะ… "
" ออกไป อย่าให้กูโมโหมึงเลย " ผมไล่มันไปไกลๆก่อนจะมีลงมือลงไม้เกิดขึ้น
" โมโหเรื่องอะไรเบลช่วยพี่นะคะ แทนที่พี่จะขอบคุณดันมาว่าเบล " เบลยืนขึ้นแล้วปาดน้ำตาออก
" ช่วยแต่ต้องไม่เกินไปดิวะ มึงสนิทกับกูแต่นั่นมันแต่ก่อนตอนนี้กูไม่ต้องมีมึงกูมีเมียแล้ว " ผมพูดออกไปด้วยความหงุดหงิด
" ... " เบลยืนกำมือแน่นหันหน้าหนีผม
" เมื่อคืนกูจำได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้างเบล กูจำคำพูดมึงได้กูจะไม่พูดออกมาแต่อยากให้มึงจำไว้ว่าอย่าไปพูดกับใครแบบนั้นอีก และที่สำคัญนะเบลกูหมดความเชื่อใจมึงไปแล้วว่ะมึงอย่ามานี่อีก
