ปลายฟ้า สะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก เวลาบนนาฬิกาหัวเตียงแสดงเลข 03:15 น. แสงจันทร์ สีเงินยวงลอดผ่านม่านลูกไม้เข้ามาในห้องนอนที่แสนปลอดภัยของบ้านพักที่ กาย เตรียมให้ เธอ หายใจหอบถี่ เหงื่อ เม็ดเล็กๆ ซึมออกมาตามไรผมและหลังคอ
ภาพในฝัน ยังคงติดตาอย่างชัดเจน: เธอเห็นตัวเองติดอยู่ใน กรงเหล็ก ที่ถูกเปลวเพลิงสีแดงก่ำล้อมรอบ คราม ยืนอยู่ข้างนอกกรง ยื่นมือเข้ามาพร้อมรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและรักใคร่ที่บิดเบี้ยว... ในความฝันนั้น เธอพยายามวิ่งหนีไปหา กาย ที่กำลังส่องแสงสว่างอยู่ไกลๆ แต่ร่างกายเธอกลับ พันธนาการ ไปด้วย โซ่ตรวน ที่มองไม่เห็น ซึ่งโซ่นั้นถูกคล้องไว้กับกรงที่ครามยืนอยู่
เธอรีบ ลุกขึ้นนั่ง กอดเข่าตัวเองไว้แน่นบนเตียง น้ำตา ไหลออกมาเป็นสายอย่างห้ามไม่ได้ ความรู้สึก ในตอนนี้ไม่ได้มีแค่ความกลัวต่อความรุนแรงในอดีตของคราม แต่เป็นความ ผิดหวัง ใน ความอ่อนแอ และ ความสับสน ใน หัวใจ ของตัวเอง
ป
