คราม นั่งอยู่ ณ มุมที่มืดที่สุดของห้องบรรยายรวม สายตา ของเขาจดจ้องไปยัง ปลายฟ้า รุ่นน้อง ชั้นปีที่สามที่นั่งอยู่แถวหน้า เขา ไม่ได้มีเรียนวิชานี้ แต่ ความปรารถนา ที่จะยืนยัน อิสรภาพ ของเธอ มัน ชนะ เหตุผล ทั้งมวล คราม ต้องเห็นด้วยตาตัวเองว่า ปลายฟ้า ได้ปลดปล่อยตัวเองจาก อำนาจ ที่เคยมีจริงหรือไม่
ปลายฟ้า ในวันนี้ดูเงียบสงบ เธอ ไม่ได้สวมใส่เครื่องประดับราคาแพง ท่าทาง ของเธอไม่ได้แสดงถึง อำนาจ แต่เป็นเพียง ความสง่างาม ของนักศึกษาหัวกะทิคนหนึ่ง นี่ คือ การเปลี่ยนแปลง ที่ คราม เคยเรียกร้อง แต่ มัน กลับทำให้เขารู้สึกเหมือนกำลัง สูญเสีย บางสิ่งไปอย่างถาวร
คราม: (ในความคิด: ความเย็นชา ที่ ฉัน สร้าง มัน กำลัง ถูก ตอบกลับ ด้วย ความสมบูรณ์แบบ ของ เธอ ! รุ่นน้อง คนนี้ ... เธอ ไม่ได้ ต้องการ ฉัน เป็น อาวุธ อีกแล้ว ! เธอ หาทาง ที่จะ อยู่ ได้ด้วย ตัวเอง ! ฉัน ควรจะ พอใจ ! ฉัน ควรจะ ดีใจ ! แต่ ทำไม หัวใจ
