สายลมเย็นของชั้นระฟ้าพัดกระทบผิวหน้า แต่ไม่อาจดับความร้อนรุ่มในใจของคนที่ยืนอยู่ตรงระเบียงได้ ไมล์สยืนพิงราวระเบียง ทอดสายตามองออกไปยั่งเส้นขอบฟ้าของกรุงเทพฯ ที่เต็มไปด้วยตึกสูงเสียดฟ้า ในมือคีบบุหรี่มวนที่สามที่เพิ่งจุดสูบ ควันสีเทาจางๆ ลอยฟุ้งกระจายไปในอากาศ
"เฮ้อ..." เขาพ่นควันสีเทาออกมาทางริมฝีปากหยักลึก นึกถึงแผนการขั้นต่อไปที่จะต้องทำให้แนบเนียนกว่านี้
หมับ! แรงกอดรัดเบาๆ จากทางด้านหลังทำให้ไมล์สชะงัก ท่อนแขนเรียวเล็กโอบรอบเอวสอบของเขาไว้แน่น ใบหน้าหวานแนบลงกับแผ่นหลังกว้างของเขาโดยไม่รังเกียจกลิ่นควันบุหรี่ที่คละคลุ้ง
"พี่พายน์..." ไมล์สเรียกชื่อเธอเสียงแผ่ว แต่ไม่ได้หันกลับไปมอง
"ออกมาทำไมครับ... ตรงนี้เหม็นบุหรี่ เข้าไปข้างในเถอะ"
"ไม่เอา" เสียงหวานตอบอู้อี้อยู่กับแผ่นหลังเขา กระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นกว่าเดิม
"ฉันขอโทษ ขอโทษที่พูดไม่ดีกับนาย ขอโทษที่ระแวงนาย"
ไมล์สกระตุกยิ้มมุม
