เช้าวันนี้ลมทะเลแรงกว่าปกติ ซึ่งเป็นผลพวงมาจากพายุเข้าตั้งแต่เมื่อคืน ตลอดทั้งคืนฝนตกหนักและลมกระโชกแรง เสียงคลื่นซัดเข้าหาฝั่งแรงมากจนดังมาถึงบ้านพักของเธอ
เสียงตะโกนโหวกเหวกทำให้คนที่กำลังตั้งท่าจะสะพายกระเป๋าร่วมยาออกจากบ้านไปยังฟรีคลินิกขมวดคิ้วมุ่น ก่อนจะเงี่ยหูฟัง ซึ่งปรากฏว่าคนที่ตะโกนนั้นร้องเรียกหาเธอ
“หมอจ๊ะ! หมอ! หมออยู่ไหมจ๊ะ!”
น้ำเสียงร้อนรน ทำให้ร่างอวบอิ่มรีบเดินออกมาจากบ้าน แล้วเอ่ยถามผู้ที่กำลังยืนหอบฮักๆ อยู่ตรงหน้า
“มีอะไรหรือเปล่าคะป้า ดูตกใจเชียว”
“มีผู้ชายคนหนึ่งถูกคลื่นซัดมาเกยที่ฝั่งทะเลตรงโน้น ไม่รู้ว่าเป็นยังไงบ้าง พ่อผู้ใหญ่เขาไม่กล้าให้คนเคลื่อนย้าย ก็เลยให้ป้ามาเรียกให้หมอช่วยไปดูให้หน่อยจ้ะ”
“งั้นนำทางไปเลยค่ะป้า” คุณหมอสาวเอ่ยบอกอย่างกระตือรือร้น
ทันทีที่เธอมาถึงจุดที่คนที่ถูกซัดมาเกยตื้นนอนหงายแน่นิ่งอยู่กับพื้น ชาวบ้านก็พากันขยับหลีกทางให้
