เสาร์และอาทิตย์ของทุกสัปดาห์ถือเป็นวันหยุดของเธอ แต่ไม่ตายตัวเสียทีเดียว เพราะหากมีคนเจ็บก็สามารถมาเรียกเธอที่บ้านพักได้ตลอดเวลา หลังจากทานมื้อเช้ากับปานระพี ปิยฉัตรก็ช่วยอีกฝ่ายเขียนหนังสือผ่านการบอกเล่า ซึ่งกล่าวไปถึงองค์ความรู้ทางด้านการแพทย์ เพื่อนำไปตีพิมพ์เป็นหนังสือแจกจ่ายไปยังโรงพยาบาลต่างๆ เพื่อเป็นวิทยาทานตามความประสงค์ของคนที่สูญเสียการมองเห็น
หลังเสร็จจากการช่วยปานระพี และส่งอีกฝ่ายเข้าไปเอนหลังในห้องนอน ว่าที่คุณแม่ที่อายุครรภ์ย่างเข้าเดือนที่สามก็เดินไปฉวยตะกร้าผ้าตรงบริเวณหน้าห้องน้ำ แล้วเดินลงบ้านพักที่เป็นไม้แบบยกสูงจากพื้นนิดหน่อย จุดหมายของเธอคือบ่อน้ำจืดเล็กๆ ทางด้านท้ายเกาะ วันนี้น้ำไม่ไหล ฉะนั้นเธอจึงต้องออกมาซักผ้าที่บ่อน้ำ ดีหน่อยที่เวลานี้ไม่มีใครอยู่บริเวณนั้น โดยเฉพาะพวกผู้หญิงที่มักจะถามเธอเรื่องของจอมพลในทุกครั้งที่เจอหน้า
หลังจากทรุดกายลงนั่งตรงริมตลิ่งพัก
