บทที่ 49

1207 Words

"อุ๊ย..ขอโทษค่ะ" นานารู้สึกหวาดกลัวมากจนทำอะไรไม่ถูก กลายเป็นยืนเกะกะคนที่ปฏิบัติหน้าที่อยู่ในห้องฉุกเฉินไปเลย "คุณเป็นญาติคนไข้เหรอครับ" คุณหมอที่นานาถอยมาชนเมื่อสักครู่ถาม "ฉันเป็น..เอ่อ..ฉันเป็น.." "คุณ.." มือหนารีบยื่นไปรับร่างเธอ เพราะอยู่ดีๆ ก็หมดสติไปเลย "มาช่วยกันหน่อยเร็ว" ผู้ช่วยรีบเข้ามาพาเธอขึ้นนอนเตียงผู้ป่วยที่ว่างอยู่เพื่อปฐมพยาบาล "เธอไม่ใช่คนป่วยและไม่ใช่ญาติผู้ป่วยค่ะคุณหมอ" พยาบาลคนที่ช่วยเธอเมื่อเช้านี้เห็นว่าคุณหมอกฤษณะกำลังเช็คชีพจรของเธออยู่ "ไม่ใช่คนป่วยและไม่ใช่ญาติแล้วเธอเป็นใครทำไมมาอยู่ในห้องนี้" "เธอเป็นผู้ช่วยพิเศษของคุณหมอโอโซนค่ะ" "ผู้ช่วยพิเศษ? มีด้วยเหรอ" วันนี้เป็นเวรคุณหมอกฤษณะ ถ้าวันไหนห้องฉุกเฉินไม่วุ่นวายมากนัก กฤษณะก็จะเข้าห้องผ่าตัดหรือไม่ก็ไปเยี่ยมผู้ป่วยตามห้อง แต่วันนี้มีอุบัติเหตุฉุกเฉินเข้ามา เขาก็เลยต้องมาดูด้วยตัวเอง "พวกเราก็เพิ่ง

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD