ก๊อก ก๊อก
"เข้ามา" คนที่บอกอนุญาตรีบเก็บงานที่เพิ่งอ่านไปเมื่อสักครู่ไว้ที่เดิม
นานาเดินเข้ามาก็มองดูงานของเธอที่ยังคงวางอยู่บนโต๊ะทำงาน "คุณหมอได้ดูงานที่ฉันทำมาหรือยังคะ"
"ผลงานวิจัยชิ้นนี้เป็นของใคร"
"คะ?"
จากที่ไม่ได้มองหน้าเธอ พอเห็นว่าอีกฝ่ายตกใจกับคำถามของตัวเอง สายตาคมคายนั้นก็ได้ตวัดมองไปดู
"ไปลอกงานวิจัยใครมา"
นานากลืนน้ำลายลงคอโดยไม่มีคำตอบให้กับเขา เพราะที่เขากล่าวหามามันก็ใช่
"งานแต่ละงานมันเป็นลิขสิทธิ์ของคนที่คิดผลงานนั้นขึ้นมา ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้จดลิขสิทธิ์ แต่มันก็มีลิขสิทธิ์คุ้มครองในตัวตั้งแต่ออกมาจากเซลล์สมองแล้ว"
"ขอโทษค่ะ ฉันจะทำให้ใหม่" เธอพอรู้แนวทางการทำวิจัยชิ้นนี้แล้ว ถ้าไม่ให้ลอกมา เธอก็คงต้องสู้กับความกลัวที่มีอยู่ในตัว
"แค่งานชิ้นแรกก็ยังลอก ผมจะแน่ใจได้ยังไงว่าคุณจะคิดงานของตัวเอง"
"งานชิ้นนั้นฉันไม่ได้ลอกทั้งหมด ฉันแค่ขอใช้ภาพและประวัติการชันสูตร
