"ใครเหรอฝัน เธอรู้จักไหม" นานามองไปเห็นว่าหญิงวัยกลางคนคนนั้นกำลังเดินเข้ามาหา
"รู้จัก..ถ้าเธอรีบกลับก็กลับก่อนได้เลยนะนานา"
"ไม่หรอกฉันจะอยู่เป็นเพื่อนเธอก่อน"
"สวัสดีค่ะแม่เลี้ยง" พอท่านเดินเข้ามาใกล้วาดฝันก็เลยยกมือไหว้ นานาที่ยืนอยู่ด้วยกันก็ไหว้อีกคน
"สวัสดีจ้า ทำไมชุดหนูเป็นแบบนี้" ถึงแม้ชุดนักศึกษาของเธอจะแห้งแล้ว แต่ยังมีคราบเปรอะเปื้อนที่เกาะอยู่
"ฝันซุ่มซ่ามเองค่ะ"
"ไม่ได้ซุ่มซ่ามหรอกค่ะมีคนเอาน้ำสกปรกมาสาดใส่" นานาไม่รู้หรอกว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร แต่ดูท่านจะเป็นห่วงเป็นใย และวาดฝันคงไม่กล้าเล่าให้ท่านฟัง
"ใครทำแบบนั้น"
"อย่าใส่ใจเลยค่ะ แม่เลี้ยงมามีธุระอะไรคะ" เพราะเธอกับตระกูลนี้ไม่มีอะไรข้องเกี่ยวกันอีกแล้ว พ่อของเธอก็เข้ารับสิ่งที่ท่านทำตามกฎหมายแล้ว
"หนูพอมีเวลาว่างไปคุยกับฉันไหม"
ท่านมาหาคงมีธุระจริงๆ นั่นแหละ วาดฝันก็เลยตอบตกลงจะไปคุยด้วย
"ให้ฉันไปเป็นเพื่อนไหม"
