บทที่ 30

1562 Words

"คุณหมอคะอาจารย์หมอมารออยู่ในห้องค่ะ" ชายหนุ่มแค่พยักหน้าตอบรับแล้วก็เปิดประตูห้องทำงานเข้าไป "มีอะไรครับพ่อ" "ไม่เห็นเรากลับบ้านมาสองวันแล้ว อยากจะคุยอะไรด้วยก็ไม่ได้คุย" "คุยมาสิครับ" "อีกสองวันจำได้ไหมว่าเป็นวันอะไร" "วันเกิดพ่อ" ที่จริงเขาแทบจะจำไม่ได้หรอก แต่ทุกครั้งถ้าพ่อถามเรื่องวันเกิดก็จะถามประโยคประมาณนี้ "พ่อจะจัดที่โรงแรม ทำตัวให้ว่างด้วย" "ครับ" คุยธุระกับลูกชายเสร็จอาจารย์หมอก็ออกไป คีตะนั่งทำงานอยู่พักใหญ่ เพราะเพิ่งจะออกจากห้องผ่าตัดมายังมีอะไรต้องให้ทำอีกเยอะ พอทำงานเสร็จก็ยืดเส้นยืดสาย และนึกได้ว่าตัวเองขยับตู้ออกเอาเก้าอี้ไปไว้ตรงนั้น ก็เลยเดินไปดูสักหน่อย "หือ?" แต่พอมองเข้าไปก็เห็นว่าคนที่ชอบหลบมุมนั่งหลับอยู่ "มาตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย" เวลาผ่านไปอีกจนตอนนี้ปาเข้าไป 21:30 น. แล้ว ก๊อก..ก๊อก.. "อุ๊ย.." พยาบาลกะดึกเปิดประตูเข้ามาก็เห็นว่าคุณหมอไม่ได้อยู่ในห้

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD