บทที่ 31

1386 Words

"ก็ดีเหมือนกันนะ อยากจะรู้ว่างานเลี้ยงของโรงแรมเขาจัดยังไง" ตอนนี้คนที่ชวนกลับบ้านไปแล้ว ก็เหลือแต่นานาและวาดฝัน "ก็คงจะกินเลี้ยงเหมือนที่เราเลี้ยงกันมั้ง" "นั่นโรงแรมระดับ 5 ดาวเลยนะ อยากลองไปสักครั้งในชีวิต" ประโยคหลังนานาเหมือนพูดกับตัวเอง "ถ้างั้นก็ไปสิ" วาดฝันไม่มีความรู้สึกอยากไปเลย แต่ถ้านานาอยากไปเธอก็ไปเป็นเพื่อนได้ "ว่าแต่เขาใส่ชุดยังไงกันล่ะ" "ก็คงแต่งตัวเหมือนในละครทีวีมั้ง" "ถ้างั้นไม่ไปดีกว่าฉันไม่มีชุด" "ไม่มีก็ไปซื้อสิ พรุ่งนี้นัดเจอกันที่ห้างนะ" "แล้วจะเอาเงินไหนซื้อ" "มันจะชุดเท่าไรเชียวเดี๋ยวฉันออกให้" ดีเหมือนกันยังไม่ได้ตอบแทนที่เพื่อนคอยช่วยเหลือเลย ถือว่าครั้งนี้เป็นการตอบแทนเพื่อนแล้วกัน พอนัดแนะกันเสร็จทั้งสองก็แยกย้ายกลับบ้าน "?" วาดฝันลงรถประจำทางมองไปที่รถคันหนึ่งดูคุ้นๆ แต่คิดว่าคนมีเงินคงซื้อรถคล้ายๆ กันมาใช้มั้ง พอเธอเข้าไปในคอนโดรถคันที่เธอคิดว่

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD