43 ไร้สาระ

1638 Words

“มานี่มา” คีรินออกแรงดึงแขนอะตอมเพียงแผ่วเบา พาไปโชว์ตัวสักหน่อยดีกว่ามีเมียสวย “ไปไหนคะพี่คีริน” เสียงหวานเอ่ยถามอย่างงงๆ ไปไหนก็ไม่ยอมบอกก่อน จู่ๆก็มาออกแรงดึงไปเฉยเลย “มาเถอะ” “แต่ว่าคุณพ่อคุณแม่ยังอยู่ตรงนั้นนะคะ” อะตอมหันไปมองพ่อและแม่ที่ยังคงคุยกันอย่างออกรถออกจาก แล้วคุณหญิงดวงฤดีก็หันหน้ามองลูกสาวเพียงแค่แว๊บเดียวเท่านั้น ก่อนจะหันไปคุยกับกลุ่มนักธุรกิจต่อ “ให้ท่านคุยกันไปเถอะ” น้ำเสียงของเขานิ่งเรียบ ราวกับเรื่องตรงหน้าคือสิ่งที่เขาตั้งใจไว้ตั้งแต่แรก “หื้อ…” ถึงจะยังไม่รู้ว่าเขาจะพาเธอไปไหน แต่แค่ปลายนิ้วหนาที่จับแขนเธอไว้แน่น ก็ทำให้เธอก้าวขาเดินตามเขาไปอย่างเต็มใจ “ไอ้คีริน!” เสียงเรียกดังขึ้นทันทีที่ทั้งสองเดินมาถึงอีกฟากหนึ่งของงาน อะตอมหัวใจเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว เพียงแค่กวาดสายตามองก็รู้แล้วว่า กลุ่มผู้ชายตรงหน้านี้คือเพื่อนในแวดวงเดียวกับเขา และนี่คือครั้งแรกท

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD