เช้าของวันใหม่
“อื้อ…”
อะตอมค่อยๆลืมตาขึ้นจากการหลับไหลในค่ำคืน แสงแดดอ่อนยามเช้าส่องลอดผ่านม่านบางเข้ามาในห้องนอน ภาพรอบตัวเริ่มชัดขึ้นทีละนิด พร้อมกับความรู้สึกหน่วงๆที่กดทับอยู่กลางอกอย่างบอกไม่ถูก
เธอพยุงตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงอย่างเชื่องช้า มือเล็กยกขึ้นกุมขมับเบาๆ ก่อนที่สายตาจะเผลอหันไปมองยังที่นอนข้างๆโดยอัตโนมัติ ที่ตรงนั้นซึ่งปกติทุกเช้าเธอจะตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดของผู้ชายที่เรียกว่าสามี มันทั้งอุ่นแน่นและคุ้นเคยเลยละ
แต่เช้านี้มันว่างเปล่า หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ ดวงตากลมโตค่อยๆกวาดมองไปรอบห้อง หวังจะเห็นเงาร่างสูงสักมุมหนึ่ง หวังลึกๆว่าเขาอาจจะตื่นก่อน อาจจะลงไปทำอาหารเช้าเหมือนครั้งก่อนๆ หรืออย่างน้อยๆแค่ยังอยู่ในบ้านนี้ก็พอ
อะตอมสะบัดความคิดนั้นทิ้งก่อนจะลุกจากเตียงทันที ก้าวเท้าไปยังห้องน้ำ เปิดประตูดูแล้วก็เห็นว่าว่างเปล่า เธอเดินต่อไปที่ห้องครัว โต๊ะอาหาร โถงบ้าน และโซฟา ทุก
