"คุณเป็นคนยังไงกันแน่หวานใจ"
"ฉันก็เป็นแบบที่คุณเห็นนี่แหล่ะ คุณจะคิดว่าฉันเป็นยังไงก็เรื่องของคุณ ฉันห้ามความคิดคุณไม่ได้ แต่ตอนนี้คุณช่วยยกเลิกคำสั่งย้ายพวกพี่ๆ เขาก่อนได้ไหม ฉันเป็นคนถูกว่าฉันยังไม่อยากเอาเรื่องเขาเลย"
วันต่อมา..
เมื่อวานนี้หวานใจคุยกับณภัทรยังไม่รู้เรื่อง วันนี้พอเขากลับมาจากห้องประชุมเธอก็รีบเข้าไปขอคุยกับเขาอีกครั้ง
"ได้..ถ้าคุณจะให้ผมถอนคำสั่งจริงๆ คุณต้องทำตามที่ผมพูดและเชื่อฟังผม"
"ค่ะ"
"ทำไมตกลงง่ายจัง เผื่อผมเอาคุณไปขายล่ะ"
"คุณไม่ขายฉันหรอกเพราะคุณสงสารลูกคุณ"
"คุณรับปากแล้วนะว่าจะเชื่อฟังผม"
"ค่ะ"
แล้วชายหนุ่มก็ล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง
{"ยกเลิกคำสั่งย้ายพนักงานไปต่างจังหวัด"} เขายกหูโทรศัพท์ขึ้นมาพูดกับใครบางคน แต่สายตาก็ยังจ้องมองมาที่เธอ
"ขอบคุณค่ะฉันขอไปทำงานต่อก่อนนะ"
"ผมยังไม่อนุญาตให้คุณออกไปเลย"
"ก็มันจบเรื่องของฉันแล้ว ฉันก็จะอ
