ไม่มีทาง!
เมื่อตัดสินใจสู้ ดังนั้นร่างบางจึงเดินเข้าไปหา ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงแผ่วเบา “คุณท่านคะ...”
รณภพเงยหน้าขึ้นมอง และเมื่อเห็นเป็นม่านมุก ชายชราก็ระบายยิ้มออกมาทั้งน้ำตา
“มุกเหรอ... ฉันดีใจที่มุกมา เจ้าณนมันก็คงดีใจ หากรู้ว่ามุกมารอมันอยู่ที่หน้าห้อง...”
ม่านมุกฟังแล้วก็น้ำตาไหล “คุณท่าน... คุณณนต้องไม่เป็นอะไรค่ะ เชื่อมุกนะคะ คุณณนจะต้องรอด...” หญิงสาววางมือบนมือใหญ่ของรณภพอย่างให้กำลังใจ แม้ว่าตัวเองจะรู้สึกไม่ต่างอะไรไปจากผู้ชายตรงหน้าสักนิดเลยก็ตาม
“ฉันก็ขอให้เป็นแบบนั้น... ฉันผิดเองที่บังคับฝืนใจเจ้าณน ทั้ง ๆ ที่มันไม่ได้รักได้ชอบเชอรี่เลยแม้แต่นิดเดียว...”
“อย่าโทษตัวเองเลยค่ะคุณท่าน คุณท่านต้องเข้มแข็งไว้นะคะ พอคุณณนฟื้นขึ้นมาเธอจะได้มีกำลังใจ” หญิงสาวปลอบใจรณภพซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะยิ่งปลอบใจท่าน หล่อนก็ยิ่งมีกำลังใจขึ้น
รณภพมองสาวน้อยตรงหน้าด้วยดวงตาที่แดงก่ำเพราะพึ่งผ
