“คุณณนจะทำอะไรมุกคะ ปล่อยมุกนะ เกลียดมุกไม่ใช่เหรอ จะมาทำแบบนี้ทำไม”
เร็วเท่าความคิดร่างอรชรถูกโยนลงบนที่นอนอย่างไร้ความปรานีพร้อม ๆ กับเสียงประตูที่ถูกปิดลงสนั่น หญิงสาวถอยหลังกรูดไปจนหลังชนที่นอน
“เราก็เคย ๆ กันแล้ว ไม่เห็นต้องมาเล่นตัวเลยนี่นา มานี่ เร็วเข้า”
เขาย่างสามขุมขึ้นมา ขณะที่มือหนากระชากเสื้อของตนเองออกไปจนเนื้อตัวล่อนจ้อน ม่านมุกยกมือขึ้นปิดตาอย่างรวดเร็วเมื่อความแข็งแกร่งของเขาปรากฏแก่สายตา
“อย่าทำเป็นขี้ตื่นนักเลย เดี๋ยวก็จะร้องอ้อนวอนฉันเหมือนคืนนั่นแหละ”
“คุณณนหยาบคาย อย่าทำอย่างนี้กับมุกนะ มุกไม่ใช่ที่ระบายความใคร่ของใคร ปล่อยมุกนะ ว้าย!...”
ร้องลั่น เมื่อเสื้อผ้าถูกฉีกขาดติดมือหนาไปจนหมดไม่เว้นแม้แต่ชุดชั้นใน ก่อนที่ร่างบางจะถูกกดให้นอนราบลงบนที่นอนด้วยต้นขาแกร่งขนรุงรังที่พาดกับสะโพกกลมกลึงเอาไว้ มือบางพยายามผลักไสก็ถูกมือใหญ่รวบไปตรึงไว้ที่เหนือศีรษะ
ชายหนุ่มช
