ม่านมุกระบายยิ้มกับแผงอกอย่างสุขใจเช่นกัน “แล้วคุณณนรู้ได้ยังไงคะว่ามุกอยู่ที่นั่น...”
“ฉันเจอเธอโดยบังเอิญที่ห้าง ขับรถตามไป และก็เห็นเธอเข้าไปในบ้านหลังนั้น ฉันกำลังจะเข้าไปตาม แต่รถอีกคันก็ขับเข้าไป ฉันมองผ่านกระจกเห็นผู้ชายหน้าตาดีมากคนหนึ่งนั่งอยู่ในนั้น ก็เลยคิดว่า...”
“คิดว่าเขาเป็นแฟนใหม่ของมุกใช่หรือเปล่า... คุณณนน่ะชอบคิดเองเออเองแบบนี้จังเลย ทำไมไม่หัดเชื่อใจมุกบางล่ะคะ หน้ามุกมันมีคำว่าโกหกติดอยู่หรือไง”
ม่านมุกพ้ออย่างน้อยใจ สะบัดตัวออกห่าง รณนต้องรีบตามไปดึงเข้ามากอดใหม่ แต่หญิงสาวไม่ยอมจึงทำให้เสียหลักล้มลงไปนอนทาบทับกันบนเตียงทั้งคู่
“ฉันขอโทษ มุกจ๋าให้อภัยความงี่เง่าของฉันด้วยนะ ฉันมันคนไม่ดี ฉันมันคนขี้ระแวง แต่ต่อไปจะเชื่อใจมุก ฉันสัญญา...”
“ไม่อยากจะเชื่อ แค่เห็นแผงยาคุมก็เชื่อว่ามุกสำส่อน จนลืมตัวปล้ำมุก...” หญิงสาวพูดอย่างขุ่นเคือง มือบางยกขึ้นดันใบหน้าคมสันที่ก
