วายุมองไม้หมอนที่กระดกเหล้าราวกับน้ำเปล่าแล้วถอนหายใจ ขวัญข้าวที่นั่งเคียงข้างคนรักเองก็ถอนหายใจเช่นกัน
ทั้งวายุ ไม้หมอน ขวัญข้าว และทิศเหนือ ไม่มีใครพูดอะไรออกมาสักคน ต่างนั่งดื่มเหล้าของตัวเองไปเงียบ ๆ ในห้องทำงานของวายุที่ผับ ก่อนไม้หมอนจะเมาจนทิ้งตัวลงนอนบนโซฟา หัวเราะเบา ๆ หยันชะตาชีวิต แต่น้ำตาไหลอาบแก้มไม่ขาดสายแล้วนิ่งไปในที่สุด
“แม่ง น่าสงสารฉิบหาย” ทิศเหนือส่ายหน้า กัดกราม กระดกเหล้าจนหมดแก้ว
ขวัญข้าวเองก็มองไปยังชายหนุ่มด้วยความสงสารจับใจ เหลืออีกหนึ่งคนที่ยังไม่ทันออกจากโรงพยาบาล ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไรต่อจากนี้เช่นกัน
“สงสารไม้จัง เอมิเองก็สภาพไม่น่าจะต่างกัน ข้าวชวนมานอนด้วยกันที่บ้านก็ไม่ยอมมา บอกจะขออยู่คนเดียวก่อน เอมิก็เป็นแบบนี้แหละ ไม่ค่อยตีโพยตีพาย แต่ข้าวรู้เลยว่าจิตใจเอมิจะแย่แค่ไหน”
วายุโอบกอดคนรัก ต่างน้ำตาซึมด้วยความสงสาร แต่คนที่เป็นแค่เพื่อนอย่างพวกเขา
