เนื่องจากเสียเลือดไปเยอะจากการคลอดลูก ทำให้มินอาหลับสนิทไปทันทีด้วยความอ่อนเพลียหลังให้นมลูกครั้งแรก
เมื่อวายุคุยธุระเสร็จก็เข้ามาในห้องพัก เห็นพ่อแม่ของเขาและมะขวิดยืนมองร่างเล็กป้อมในรถเข็นเด็กแรกเกิดจึงเดินเข้าไปหา
“ลม มาดูหน้าลูกสิ น่ารักน่าชังเชียว” พิชามญช์เรียกลูกชายเสียงเบา
ทันทีที่เห็นใบหน้าอ้วนกลมขาวผ่องที่ต้องบอกว่าไม่คล้ายเขาและมินอาเท่าไรนักก็อดที่จะรู้สึกเอ็นดูไม่ได้ แม้ว่าที่ผ่านมาหลายเดือนเขาไม่เคยดูดำดูดีสองแม่ลูกเลยก็ตาม จึงยื่นนิ้วเข้าไปเขี่ยแก้มราวซาลาเปาเล่น
“น่ารักจังเลยนะคะคุณลม แต่มะขวิดว่าหน้าไม่คล้ายคุณลมเลยนะคะ แต่ก็ไม่เห็นเหมือนคุณมินอา” คำพูดมะขวิดทำวายุชะงัก
“มะขวิด เด็กเล็กก็แบบนี้แหละ ยังมองไม่ออกหรอกนะว่าเหมือนใคร”
พิชามญช์ดุเสียงเบา เหลือบมองลูกชายที่ขมวดคิ้วสงสัย ด้วยรู้ดีว่าลูกชายไม่อยากยอมรับเด็กคนนี้เป็นทุนเดิม แถมตอนนี้ยังกลับไปคืนดีกับขวัญข้า
