“คนไข้ ญาติมารับกลับบ้านแล้วนะคะ”
นางพยาบาลเดินเข้ามาแจ้งคนไข้ที่ตอนนี้อาบน้ำแต่งตัวรอคนรักมารับออกจากโรงพยาบาลตามเวลาที่นัดกันไว้
เวกัสยิ้มกว้าง มองประตูที่ถูกเปิดเข้ามาอีกครั้ง ก่อนรอยยิ้มนั้นจะหุบลงเมื่อคนที่เดินเข้ามาไม่ใช่น้ำอิงที่มานอนเฝ้าเขาทุกคืนหลังเลิกเรียน แต่เป็นแม่และว่าที่คู่หมั้นที่เขาไม่อนุญาตให้เข้ามาเยี่ยมเลยหลังจากวันนั้น
“แม่...”
“ไปตาเวย์ กลับบ้าน แม่จ่ายค่าโรงพยาบาลให้หมดแล้ว หน้าตาดูได้ขึ้นแล้วนี่” เมื่อเข้ามาถึง วันทนาก็วางมาดนางพญาเช่นเคย
“ผมจะกลับพร้อมอิง แม่กลับไปก่อนเลยครับ”
“ผู้หญิงคนนั้นไม่กลับมาแล้วค่ะเวย์ ต่อไปนี้จะมีแค่จินนี่เท่านั้นที่จะอยู่ข้างคุณ”
“หมายความว่ายังไง แม่กับจินนี่ทำอะไรแฟนผม” ดวงตาคมวาวโรจน์
“เฮอะ ดูทำหน้าเข้า ทำอย่างกับว่าฉันเป็นยักษ์เป็นมาร กลัวว่าฉันจะไปอุ้มฆ่าเด็กนั่นงั้นเหรอ ฉันไม่ทำให้เสียมือหรอกนะ เพราะแค่พูดกันดี ๆ เด็กนั่นก
