“แกจะทำอะไรมินอา อย่าทำอะไรที่ตัวเองจะต้องเดือดร้อนภายหลังนะลม ฉันขอร้อง”
ดวงตาลุกโชนของวายุทำขวัญข้าวอดที่จะกังวลไม่ได้ ขนาดสองจิตสองใจว่าเด็กในท้องอาจจะเป็นลูกของตัวเอง วายุยังควบคุมอารมณ์ไม่ได้จนบีบคอผู้หญิงคนนั้นเกือบตาย ถ้าทุกอย่างมันกลับตาลปัตรอย่างที่วายุคิดจริง ๆ มินอาคงไม่มีทางรอด
“เธอกลัวเหรอ ข้าว”
เขาโอบกอดเธอแน่นขึ้น ลูบแผ่นหลังบอบบางเพื่อปลอบโยน
“กลัวสิ ฉันกลัวแกทำมินอาตาย ถ้าแกต้องติดคุก ฉันจะทำยังไง”
“งั้นสัญญามาก่อนสิ ว่าถ้าเรื่องยุ่ง ๆ จบลง ไม่ว่ามินอาจะท้องหรือไม่ท้องกับฉัน เราต้องกลับมาคืนดีกันนะ”
คำพูดตรงไปตรงมาที่อาจจะดูเห็นแก่ตัวไปหน่อยทำขวัญข้าวชะงัก เขากำลังขอร้องให้เธอรอ รอจนกว่าผู้หญิงคนนั้นจะคลอดลูกแล้วตรวจพิสูจน์ความจริงเสร็จ
ซึ่งตอนนั้นต่อให้ผลจะออกมาเป็นแบบไหน เขาก็จะกลับมาหาเธออย่างนั้นหรือ
“หมายความว่าไงลม นี่แกจะไม่รับผิดชอบมินอากับลูกเหรอ”
“รับผิด
