“ทำไมนาน”
“เลือกเสื้อค่ะ” ไม่รู้ไงว่าเฮียใส่เสื้อแบบไหนถึงจะสะดวกแล้วอีกอย่างก็กลัวใจตัวเองขณะที่ต้องถอดเสื้อผ้าให้เฮีย ทุกอย่างที่ตกลงกับพวกพี่ ๆ ไว้ดูเหมือนจะไม่เป็นแบบที่คุยไว้ตั้งแต่วันแรกเลยด้วย แล้วแบบนี้ต่อ ๆ ไปจะเป็นยังไง ให้เธอมาใกล้ชิดเฮียหินขนาดนี้มันดีที่ไหน
“ช้า”
“ขอโทษค่ะ แต่เฮียถอดกระดุมเสื้อเชิ้ตได้แล้วนี่ แบบนี้จัดการเองได้ใช่ไหมคะ อี้จะได้ไปรอข้างล่าง”
“นี่หัดเป็นเด็กใจดำตั้งแต่เมื่อไหร่ เมื่อกี้กว่าจะถอดได้มันง่ายที่ไหน”
“…ค่ะ มาค่ะอี้ช่วย” เฮียหินขึ้นเสียงอาอี้ก็เลยตกใจรีบเดินเข้ามาช่วยถอดเสื้อให้เขา พอโดนดุอาอี้ก็ลืมความคิดเขินอายและความคิดที่กลัวว่าจะคิดไปไกล อาอี้ถอดเสื้อออกจากแขนให้เฮีย ทำให้เห็นกล้ามแน่น ๆ ที่ผ่านการออกกำลังกายมาอย่างหนัก ไอ้ที่ว่าไม่คิดมันเริ่มไม่ใช่แล้วสิ ก็เล่นใกล้กันเกินไป เกินไปมากจริง ๆ เมื่อถอดเสื้อเสร็จอาอี้พยุงเฮียให้ลุกขึ้นยืนโดยที่ไ
