แม้ว่าไอ้ทิศจะไม่เห็นด้วยกับการที่ผมจะกลับเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับชีวิตของนับดาวอีก แต่มันก็ทนความสมเพชเวทนาผมไม่ได้ จึงต้องยอมบอกที่อยู่ของนับดาวให้ผมรู้ แต่มีข้อแม้ว่าผมจะต้องแอบดูนับดาวอยู่ไกล ๆ ห้ามปรากฏตัวให้เธอเห็น เพราะถ้าเธอเห็นผมเมื่อไหร่ เธอจะหนีไปทันที และคราวนี้แหละ ต่อให้มันจะช่วยผมพลิกแผ่นดินหายังไง ผมก็จะไม่มีทางได้เจอนับดาวอีก...
นี่สินะที่เขาเรียกว่าเวรกรรม ล้อพ่อเอาไว้เยอะ ตอนนี้กลับกลายเป็นผมที่ต้องมาแอบมองดูเมียตัวเองเสียได้
“ทางไหนวะ”
ผมหยิบแผ่นกระดาษเก่า ๆ ขาด ๆ ที่ไอ้ทิศหยิบมาจากพื้น แล้วเขียนแผนที่ลวก ๆ ส่งให้พลันพิจารณา ไหนมันบอกว่าท่าน้ำอยู่ห่างออกไปไม่ไกลไง นี่เดินจนขาจะล้า มันหลอกผมมาหรือเปล่า
“ป้าครับ ขอโทษครับ”
ผมเดินไปขวางทางหญิงวัยกลางคนผมขาวแซมดำ ก่อนจะรีบถามเสียงฉะฉาน
“บ้านพักป้าสีดาไปทางไหนเหรอครับ”
“มาเช่าเหรอจ๊ะ ห้องเต็มแล้ว”
คนตัวเล็กใบหน้ายิ้มแย้ม
