[ทศพล Talk]
เกือบอาทิตย์แล้วที่ผมมานอนอยู่ที่บ้านพักของนับดาว อย่าเพิ่งเข้าใจผิดว่าผมมีสิทธิ์มากขนาดนั้นนะครับ เพราะผมได้นอนแค่เพียงเปลหน้าบ้านของเธอเท่านั้น เธอบอกผมว่าถ้าไม่พอใจก็กลับขอนแก่นไปซะ ผมเลยจำต้องยอมนอนให้ยุงแห่มากินเลือดประหนึ่งบุฟเฟต์ฟรี กินได้ไม่อั้น ไม่จำกัดเวลา และไม่ต้องเสียแม้แต่แดงเดียว
แปะ!
“ไอ้พวกยุงห่านี่มึงกะจะแบกกูไปกินเลยหรือไง”
ผมบ่นอุบ พลางใช้มือตบยุงที่บินมาตอมข้างแก้ม ส่งเสียงดังน่ารำคาญ ขนาดท่าโลชันกันยุงจนตัวเหนียว พวกมันยังจะมารุมทึ้งผมอย่างกับอดอยากปากแห้งกันอยู่ได้
“วันนี้แม่งเยอะจังวะ พวกมึงไปตามพวกมาหรือไง”
แปะ แปะ!
เสียงตบยุงคงดังไปรบกวนคนที่อยู่ด้านใน เธอถึงได้เปิดประตูออกมาพร้อมกับจ้องเขม็งมองผม
“เอ่อ... เสียงดังเหรอ”
ผมถามด้วยน้ำเสียงละล่ำละลัก กลัวว่าเธอจะมาไล่ให้กลับไปนอนบ้านพักป้าสีดา ผมไม่อยากห่างไปจากเธอ เกิดตื่นมาเข้าห้องน้ำกลางดึกหรื
