หลังกินมื้อเที่ยงกับแม่แล้วหวังลี่อินใช้เวลาส่วนตัวอยู่ภายในห้องนอนอย่างสบายใจ เพราะงานบ้านทุกอย่างแม่เป็นคนจัดการจนเรียบร้อย ไม่เหลือสิ่งใดให้เธอทำอีกแล้ว
เวลาผ่านไปจนกระทั่งบ่ายคล้อยเถ้าแก่เนี้ยตัวน้อยและผู้ช่วยอันดับหนึ่งอย่างห่าวอี้ก็พากันถีบจักรยานไปร้านเถียนเถียนอย่างเช่นก่อนหน้านี้ ซึ่งหน้าที่ในการซื้อวัตถุดิบยังคงเป็นหยวนห่าวอี้
ทันทีที่เขาได้เงินพร้อมกับรายการสินค้า สองขาเล็ก ๆ ก็วิ่งจากไปอย่างเร่งรีบ เหลือไว้เพียงเจ้าของร้านเถียนเถียนที่สอดส่ายสายตาไปมา เมื่อแน่ใจว่าจะไม่มีใครเข้ามาพบเห็น จึงได้เริ่มเรียกของในระบบออกมาเติมใส่กล่องวัตถุดิบหลังร้านจนเต็ม
ซึ่งของที่น้องชายตัวเล็กไปซื้อในแต่ละวันนั้นเป็นเพียงสี่ส่วนของปริมาณที่ใช้จริง เมื่อห่าวอี้กลับมาหวังลี่อินจึงนำของที่ซื้อจากระบบมาผสมและเริ่มคัดแยกสิ่งเจือปนทันที
ก่อนจะแช่เอาไว้ต้องแน่ใจเสียก่อนว่าธัญพืชเหล่านี้จะไม่มีสิ่งใด
