ตลอดไปของฉันคือเธอ

ตอน 75 กลางคืนวันเดียวกันบนห้องนอนธีภัทร... แสงไฟหัวเตียงเปิดไว้สลัว ไออุ่น : จัดยาให้เสร็จเรียบร้อย เตรียมตัวจะออกจากห้องเหมือนกับทุกคืน แต่วันนี้เสียงนุ่มทุ้มของธีภัทรเรียกขึ้นมาก่อน ธีภัทร : เสียงแผ่วเจือความเจ้าเล่ห์ "คุณพยาบาล..." ไออุ่น : หันกลับทันที "คะ? ธีภัทร : "คืนนี้ผมว่า คุณต้องนอนในห้องนี้แล้วล่ะ" ไออุ่น : ตกใจนิดๆ "เอ๊ะ? ทำไมล่ะคะ? ธีภัทร : แสร้งทำสีหน้าทุกข์ "ผมรู้สึก... ปวดหัว ปวดตามาก อยากถอดผ้าปิดตานี้ออกแต่กลัวจะไม่ปลอดภัย ถ้าไม่มีคนอยู่ด้วย" ไออุ่น : ชะงักทันที รีบเดินเข้ามา สีหน้าเป็นห่วงจริงจัง เธอคุกเข่าลงข้างเตียง วางมือบนแขนเขาอย่างอ่อนโยน "คุณอยากถอดแล้วใช่ไมคะ เดี๋ยวฉันจะช่วยเบาๆนะคะ" ~เสียงของเธอนุ่มห่วงใย~ ธีภัทร : แอบยิ้ม แต่ยังแกล้งพูดจริงจัง "... ครับ... ช่วยผมด้วยนะ...คุณธาริน" มือของเธอค่อยๆดึง สายผ้าปิดตาออกอย่างเบาที่