ความลับในสมุดชมพู

ตอน 74 ไออุ่น : ก่อนจะรีบก้าวถอยหลัง แล้ววิ่งหายเข้าไปหลังพุ่มโมก เสียงอาเจียนเบาๆดังแว่วๆ ธีภัทร : ขมวดคิ้วทันที "... คุณเป็นอะไร? เขาลังเลอยู่คู่นึง ไม้เท้ากระทบพื้นกรวดเบาๆ ทีละก้าว เขาไม่รู้ว่าทางไหนแน่ แต่เสียงของเธอพาเขาเดินไป ธีภัทร : พูดเบาๆกับตัวเอง "เสียงแบบนี้...! มันคุ้นมากเลย? อีกฝั่งของพุ่มไม้... ไออุ่นนั่งพิงต้นไม้ ร่างกายอ่อนแรงหลังอาเจียน เธอซับหน้าอย่างรีบร้อน พยายามกลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ไหล แต่แล้วเสียงฝีเท้าของใครบางคนก็ใกล้เข้ามา เธอเงยหน้าขึ้น... แล้วพบร่างสูงของธีภัทร ยืนพิงไม้เท้าอย่างเหนื่อยหอบ ธีภัทร : เสียงแผ่วสับสน "... คุณ...คุณโอเคไหม? พยาบาลธาริน : รีบหันหลังเช็ดหน้า "ขะ... ขอโทษค่ะ ฉันแค่... เวียนหัวนิดหน่อย" ธีภัทร : เงียบไป "...เสียงคุณ... ตอนนี้... เหมือนคนที่ผมเคยรู้จัก" ตัดมาที่มุมหน้าต่างของบ้าน... ที่มองออกมาเห็นสวนหลังบ้าน