ติญญานนท์โน้มตัวลงไปหาร่างบางของผู้หญิงที่สมองเขาสั่งการว่าเป็นบทมากร แต่แล้วเสียงของโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงสีเข้มของเขาก็ดังขึ้นมาจนแสบแก้วหู ชายหนุ่มสะบัดศีรษะไปมาก่อนจะดึงตัวเองกลับไปนั่งที่ สมองของเขากำลังประมวลเหตุการณ์ต่าง ๆ อยู่อย่างเคร่งเครียด เขาหลับตาลง ก่อนจะลืมขึ้นมาใหม่ เมื่อสติกลับมาครบถ้วนแล้ว
“ติญญ์คะ เรามาต่อกันเถอะ กรใจจะขาดอยู่แล้ว”
เสียงหวานจนแสบทรวงของกรนาราไม่ได้ทำให้อารมณ์โกรธเกรี้ยวของติญญานนท์ลดลงได้เลย ชายหนุ่มจ้องมองผู้หญิงที่นอนเปลือยท่อนบนตรงหน้าของเขาอย่างขยะแขยง
“ผมต้องบ้าไปแล้วแน่ ถ้าผมจะสมสู่กับผู้หญิงอย่างคุณ” ชายหนุ่มโน้มตัวข้ามร่างของกรนาราไปดันประตูรถให้เปิดออก
“ใส่เสื้อผ้าซะ แล้วรีบลงไปก่อนที่ผมจะจับคุณลงไปเอง”
กรนาราจ้องมองเขาอย่างแค้นเคือง ความอับอายบวกกับความชิงชังกระจายรอบตัวของหล่อน หญิงสาวรีบจัดแจงตัวเองจนเรียบร้อย ก่อนจะหันมาจ้องมองเ
