หนึ่งชั่วโมงต่อมา เธอนั่งรอผลอยู่หน้าห้องเดิม หัวใจเต้นแรงจนรู้สึกเหมือนจะหลุดออกมา
เมื่อพยาบาลเรียกชื่ออีกครั้งเธอก็ก้าวเข้าไป พบคุณหมอคนเดิมที่นั่งอยู่พร้อมเอกสารบางอย่างในมือ รอยยิ้มอ่อนโยนนั้นกลับกลายเป็นสิ่งที่ทำให้เธอหายใจติดขัด
“คุณอริสราคะ...” หมอพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “ผลตรวจเลือดและอัลตราซาวนด์ยืนยันแล้วนะคะ ว่าคุณตั้งครรภ์ค่ะ ตอนนี้อายุครรภ์ประมาณเก้าสัปดาห์”
คำว่า ‘ตั้งครรภ์’ ทำให้โลกทั้งใบหยุดหมุน
เสียงในห้องเงียบลงทันที มีเพียงเสียงหัวใจของเธอที่เต้นแรงจนแทบกลบทุกอย่าง
“ตั้ง...ครรภ์?” เธอทวนเสียงแผ่ว น้ำเสียงสั่นจนแทบขาดหาย
คุณหมอพยักหน้า “ค่ะ อาการที่คนไข้เป็นเรียกว่าการแพ้ท้อง อีกสักพักอาการแพ้ท้องจะดีขึ้นเอง แต่ก็แล้วแต่บุคคลนะคะ บางคนแพ้เดือนเดียว บางคนหลายเดือน และบางคนก็ไม่แพ้เลย คุณแม่ไม่ต้องกังวลใจไปนะคะ เดี๋ยวหมอจะจัดยาบำรุงครรภ์ให้ค่ะ”
คุณแม่...
คำเรียกนั้นเ
