บุรีหันขวับไปมองบิดาของว่าที่ลูกสะใภ้ เขาเขม่นมองเมื่อ เห็นว่ามีเพียงวิศรุตมากับ ‘ปริญ’ ลูกชายคนกลางและบรรดาลูกน้องเดินตามกันมากลุ่มใหญ่
“คุณพ่อ ปรางละครับน้องยังแต่งตัวไม่เสร็จใช่ไหม” ธิติแทรกเข้ามาหาวิศรุต
“ปรางไม่ได้มาหรอกเขาเปลี่ยนใจแล้ว” วิศรุตพูดเรียบๆ
ธิตินิ่งอึ้ง รู้สึกเหมือนเวลาหยุดเดินชั่วขณะ ส่วนบุรีนิ่วหน้า
“อะไรนะคุณทนาย ลูกสาวคุณจะเทลูกชายผมเหรอ มันมีอะไรเราคุยกันดีๆ ก่อนไหม”
“ต้นเหตุก็คงไม่มีใครรู้ดีที่สุดเท่าคนสองคนหรอก ถามลูกชายคุณสิว่ามันเกิดอะไรขึ้น” วิศรุตตอบด้วยท่าทีเฉยเมยส่วนบุรีเริ่มโมโห
“ลูกผมมันก็นั่งรอเจ้าสาวอยู่นี่ไง ถ้ามันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นมันจะอยู่ตรงนี้เหรอ”
“ใจเย็นนะคะเฮีย คุณเล็กคะช่วยบอกทางเราทีคะ ว่าหนูปรางเขาโกรธเคืองอะไรตาแบงค์ เราพอจะมีทางทำให้อะไรดีขึ้นไหมคะ” ธิชารีบปรามสามีและแก้ไขสถานการณ์ที่ดูว่าไม่ได้ผลเท่าใดนัก
“ก็ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะค
