หลังจากเก็บจานชามเรียบร้อย ทั้งสองคนเดินเข้าไปในห้องน้ำ แสงไฟสีอุ่นสะท้อนบนผนังไม้เรียบ เรนชาวเวอร์ถูกเปิด น้ำอุ่นไหลลงมาเป็นสายสม่ำเสมอ กลบเสียงทุกอย่างภายนอกให้เหลือเพียงโลกเล็กๆ ของคนสองคน เสือยืนอยู่ใต้สายน้ำก่อน น้ำค้างก้าวเข้าไปใกล้ มือเรียวเอื้อมไปเปิดขวดแชมพู กลิ่นหอมอ่อน ๆ ลอยขึ้นทันที เธอบีบแชมพูลงบนฝ่ามือ ก่อนจะชโลมลงบนเส้นผมของเขาอย่างแผ่วเบา นิ้วมือขยับช้า ๆ นวดอย่างตั้งใจ ราวกับอยากให้ทุกความกังวลไหลไปพร้อมกับสายน้ำ
“สบายไหมคะ” เธอถามเสียงเบา เสือหลับตาลงโดยไม่รู้ตัว
“มาก…เหมือนได้พักจริงๆ” คำพูดของเขาทำให้น้ำค้างยิ้มบาง ๆ แม้เขาจะมองไม่เห็น
“ปกติคุณลุงไม่เคยปล่อยให้ตัวเองพักเลยนี่คะ”
“ก็เพิ่งมารู้ตัวตอนมาอยู่ที่นี่แหละ” เขาเอ่ยช้าๆ “อยู่กับเธอ ฉันถึงได้รู้ว่า การพัก…มันเป็นยังไง” มือของเธอยังคงนวดอย่างสม่ำเสมอ น้ำอุ่นไหลผ่านข้อมือ ผ่านไหล่กว้างของเขา
“ฉันไม่ได้ทำอะไรพิเ
