“ก็มาบ่อยน่ะครับ”
“พี่หมอมาที่นี่กับใครคะ?” มีนาถามขึ้นอย่างสงสัย สายตาเธอมองเขานิ่ง ๆ
ไม่ใช่ว่าเธออยากก้าวก่ายอะไร เพียงแต่เรื่องของธาดาในมหาวิทยาลัยนั้นก็พอมีให้ได้ยินผ่านหูมาบ้าง โดยเฉพาะเรื่องผู้หญิงที่มักถูกพูดถึงกันเป็นระยะ
แม้เธอจะไม่เคยสนใจเรื่องพวกนั้นจริงจัง แต่พอเห็นท่าทีแปลก ๆ ของป้าเจ้าของร้านเมื่อครู่ มันก็อดทำให้เธอสงสัยไม่ได้
ธาดาชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ
“ก็เพื่อน ๆ น่ะ ไม่มีอะไรหรอก”
เขาพูดเลี่ยง ๆ ก่อนจะลุกจากเก้าอี้ เดินไปที่ถังน้ำสแตนเลสของร้านแล้วหยิบเหยือกมาตักน้ำใส่แก้วสองใบ
ท่าทางของเขาเหมือนกำลังหาอะไรทำมากกว่าจะยืนตอบคำถามนั้นต่อ มีนามองตามแผ่นหลังของเขาเงียบ ๆ แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรเพิ่ม
เธอเองก็เข้าใจดี
เพราะในความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับธาดา มันไม่เคยมีสถานะอะไรให้ต้องถามหาคำอธิบายอยู่แล้ว
เธอเป็นเพียงหนึ่งใน “เด็กสต๊อก” ของเข
