“อื้อออ~~ ดีจัง… คุณเอาอีก แรง ๆ เลยค่ะ~”
เสียงครางหวานหยาดเยิ้มของเธอดังลั่นจากลำโพงโทรศัพท์ ธาดาหันหน้าจอมาให้เธอดูชัด ๆ มีนารีบพุ่งเข้าไปคว้าโทรศัพท์ทันที แต่เขายกมือหลบง่าย ๆ แล้วชัดโทรศัพท์กลับไปด้านหลังตัวเองอย่างไม่ให้เธอแตะต้อง
“แน่ใจเหรอว่าจะหยุดจริง ๆ?”
มีนาหยุดชะงัก หายใจหอบถี่ หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธและอายปนกัน เธอเงยหน้ามองเขาด้วยสายตาที่แข็งกร้าวขึ้นทันที
“นี่อาจารย์ถ่ายคลิปหนูทำไม!”
“ไม่รู้ดิ… เสียวดีเลยถ่ายเก็บไว้ชักว่าว”
ธาดาตอบเสียงเรียบ ๆ แต่แฝงรอยยิ้มกวนประสาทชัดเจน มือยังถือโทรศัพท์ไว้แน่น เสียงครางของเธอยังคงดังแผ่ว ๆ จากลำโพงที่ยังเปิดค้างอยู่
มีนารู้สึกเลือดขึ้นหน้า หัวใจเต้นแรงจนเจ็บ เธอกัดฟันแน่นก่อนจะถามต่อเสียงสั่นแต่หนักแน่น
“แล้วคืนนั้น… ก็อาจารย์ใช่ป่ะที่เอากางเกงชั้นในหนูไป!”
ธาดาหัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนจะยกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แล้วพูดเสียงนุ่มแต่เย็นยะเย
