“…”

หลังจากแยกจากธาดาที่ห้องพักอาจารย์ มีนาก็เดินกลับมาที่ตึกแล็บสำหรับคลาสบ่าย วันนี้เป็นคาบปฏิบัติ เธอเลยต้องรีบหน่อยเพราะไม่อยากเข้าช้า เธอกำลังจะผลักประตูห้องแล็บเข้าไป “เธอ ๆ ๆ” เสียงผู้ชายดังขึ้นด้านหลัง ทำให้มีนาชะงักแล้วหันกลับไปมอง ใบหน้าที่เห็นไม่คุ้นเลย “คะ?” เธอตอบสั้น ๆ น้ำเสียงเรียบ “คือเพื่อนเราให้มาขอไลน์เธออ่ะ” ผู้ชายคนนั้นพูดเร็ว ๆ พร้อมยื่นโทรศัพท์มาให้ เหมือนกลัวเธอจะเดินหนี มีนายังไม่รับ เธอเพียงมองหน้าจอมือถือในมือเขา ก่อนจะเหลือบสายตามองผ่านไหล่เขาไปด้านหลัง พยายามหาว่า “เพื่อน” ที่ว่าอยู่ตรงไหน แต่ก็ไม่เห็นใครมองมาทางนี้เลย “ใครเหรอ?” เธอถามตรง ๆ “เพื่อนเราอ่ะ เรียนทันตะ เธอน่าจะไม่รู้จัก” มีนาพยักหน้ารับเบา ๆ “อ๋อ งั้นเราไม่ให้ดีกว่า เราไม่สะดวกให้คอนแทกกับคนที่ไม่รู้จัก ขอโทษนะ” น้ำเสียงเธอสุภาพ แต่ชัดเจน ไม่มีพื้นที่ให้ต่อรอง ชายคนนั้นชะงักไปเล็กน้อย เหมือน