“คืนที่เร่าร้อน”

ร่างสูงใหญ่คล่อมทับเธอทันทีโดยไม่พูดอะไรอีก น้ำหนักตัวเขากดลงเบาๆ แต่หนักแน่นพอให้มีนารู้สึกถึงความร้อนผ่าวและความแข็งตัวที่แนบชิดกับหน้าท้องของเธอจนใจเต้นระรัว เขาโน้มตัวลงต่ำ ริมฝีปากหนาละลายลงบนปากเธออย่างหิวกระหาย จูบนั้นลึก ดิบ และเร่าร้อน ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปพันปลายลิ้นเธอทันที ไม่มีคำเตือน ไม่มีคำขออนุญาต มีแต่ความต้องการที่ระเบิดออกมาเต็มแรง “อื้อออ…” เสียงครางแผ่วหลุดออกจากลำคอมีนาโดยไม่ตั้งใจ ขณะที่มือใหญ่ของเขาบีบเคล้นหน้าอกเธอแน่นจนเธอแอ่นอกขึ้นรับโดยอัตโนมัติ จูบของเขายังคงดุเดือดไม่ลดลงเลยสักวินาที ลิ้นร้อนพันปลายลิ้นเธออย่างหิวกระหาย ขณะที่มือใหญ่ทั้งคู่เลื่อนขึ้นมาครอบทับหน้าอกเต็มฝ่ามือผ่านเนื้อผ้าบางของชุดเกาะอก นิ้วยาวบีบเคล้นเบาๆ ก่อนจะลากสายเดี่ยวลงจากไหล่เรียวของมีนาอย่างไม่รีรอ ผ้าบางร่วงลงถึงเอวในพริบตา เผยให้เห็นบราสีดำลูกไม้ที่แทบจะปิดอะไรแทบไม่มิด เขาไม่พูดอะไรสักคำ แค่ยกมือไปด้านหลังแผ่นหลังเธอ ปลดตะขอออกในครั้งเดียว บราถูกโยนทิ้งลงข้างเตียงอย่างไม่แคร์สายตา หน้าอกขาวเนียนเด้งรับแสงสลัวทันที เม็ดทับทิบสีชมพูตั้งชันเพราะความเย็นและความตื่นเต้น มีนาแอ่นอกขึ้นโดยไม่รู้ตัว ขณะที่มือร้อนของเขาครอบลงมาบีบเคล้นอย่างเจ้าข้าวเจ้าของ นิ้วโป้งวนๆที่ยอดอกจนเธอสะดุ้งครางในลำคอ ริมฝีปากของเขาลากลงจากปากเธอ ผ่านคางเรียว ลงมาที่ซอกคอหอมกรุ่น ฟันกรามขบเบาๆ จนมีนาตัวเกร็ง หายใจหอบถี่ “อ๊า…” เสียงครางแผ่วหลุดออกมาอีกครั้งเมื่อปากร้อนของเขาคาบยอดอกข้างหนึ่งไว้ ลิ้นวนช้าๆ ก่อนดูดแรงจนเธอแอ่นอกสูงขึ้นโดยไม่รู้ตัว มือบางของเธอแทรกเข้าไปในเส้นผมหนาของเขา กำแน่นโดยไม่รู้ว่ากำลังกระตุ้นให้เขายิ่งบ้าคลั่งกว่าเดิม อีกข้างหนึ่งไม่ถูกทิ้งไว้เปล่า นิ้วโป้งกับนิ้วชี้บี้เม็ดทับทิมที่ตั้งชันจนแดงก่ำ สลับแรงเบาจนร่างของมีนาเริ่มสั่นระริก เขาปลดเข็มขัดของตัวเองออกด้วยมือข้างเดียว เสียงโลหะกระทบกันดัง “แกร๊ง” เบาๆ ในความเงียบของห้อง มีนาได้ยินแล้วตัวสั่นยิ่งกว่าเดิม เพราะรู้ว่าต่อจากนี้คืออะไร กางเกงในตัวบางของเธอถูกดึงลงถึงข้อเท้าในเสี้ยววินาที เธอไม่ทันได้ขัดขืนหรือแม้แต่จะอาย เพราะร่างกายมันร้อนจนแทบระเบิดอยู่แล้ว เขาจับขาทั้งสองข้างของเธอแยกออกกว้าง มือใหญ่กุมข้อเท้าไว้แน่น ก่อนจะค่อยๆ ก้มลงต่ำ… ต่ำลงไปอีก ลมหายใจร้อนของเขาพัดผ่านจุดที่เปียกชุ่มจนมีนาตัวเกร็งสุดขีด “อย่า…” เธอพูดออกมาเสียงสั่น แต่กลับไม่ใช่คำปฏิเสธ เพราะขาของเธอกลับแยกออกกว้างขึ้นเองโดยอัตโนมัติ เขาไม่พูดอะไร มีแต่เสียงหัวเราะในลำคอต่ำๆ ก่อนที่ปากร้อนจะแนบลงตรงนั้นทันที ลิ้นร้อนปาดผ่านร่องแคบๆ ครั้งเดียว… มีนาก็แทบร้องลั่นห้อง ลิ้นร้อนของเขาปาดผ่านร่องเปียกชุ่มของเธออีกครั้ง ช้าๆ แต่หนักแน่นจนมีนาต้องยกสะโพกขึ้นรับโดยไม่รู้ตัว “อ๊า… อ๊าาา!” เสียงของเธอสูงขึ้นทุกวินาที มือบางกำผ้าปูแน่นจนนิ้วขาวซีด เขาดูดเม็ดเล็กๆ ที่บวมเป่งของเธอเข้าไปในปาก ดูดแรงสลับวนลิ้นเร็วๆ จนมีนารู้สึกเหมือนไฟจะลามทั้งตัว น้ำตาไหลพรากเพราะความเสียวที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน “ไม่… ไม่ไหวแล้ว… ขอ… ขอเข้าไปเลย…” เธอร้องอ้อนเสียงสั่น มือเอื้อมลงไปคว้าข้อมือเขา ดึงขึ้นมาเหนือศีรษะตัวเองโดยไม่รู้ตัว เขาเงยหน้าขึ้น มองเธอด้วยดวงตาดำเข้มที่เต็มไปด้วยไฟปรารถนา ปากยังมันวาวจากน้ำของเธอ “ใจเย็นครับ” เสียงเขาแหบพร่าจนแทบไม่ใช่เสียงคน “คืนนี้เพิ่งเริ่มต้น” เขาดึงตัวออกจากเธอชั่วขณะ ร่างสูงใหญ่ลุกจากเตียง เดินไปหยิบกระเป๋าสตางค์ที่วางอยู่บนโต๊ะข้างประตู หยิบถุงยางสีเงินฟอยล์ออกมาหนึ่งซองโดยไม่ต้องมองหาเลยด้วยซ้ำ มีนานอนหอบอยู่บนเตียง มองตามแผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อชัดเจนใต้แสงสลัว หัวใจเธอเต้นแรงจนแทบระเบิด เขากลับมาคล่อมทับเธออีกครั้งทันที มือข้างหนึ่งค้ำข้างศีรษะเธอ อีกมือยกซองฟอยล์ขึ้นกัดฉีกด้วยฟันอย่างคล่องแคล่ว เสียง “แควะ” ดังเบาๆ ในความเงียบ ถุงยางบางถูกคลี่ออก เขาค่อยๆ สวมลงบนความแข็งตัวเต็มที่ของตัวเองด้วยมือเดียว มองตาเธอไม่วางตลอดเวลา ดวงตาดำเข้มนั้นเหมือนจะบอกเธอว่า… คืนนี้เธอหนีเขาไม่พ้นแล้ว เมื่อสวมเสร็จ เขาก้มลงจูบเธอเบาๆ ตรงมุมปาก ก่อนจะจับขาทั้งสองข้างของเธอพาดขึ้นบ่าตัวเอง หัวแข็งร้อนจ่อตรงร่องเปียกชุ่มที่กำลังเต้นตึกตักรอเขา “หายใจเข้าลึกๆ นะครับ” เขากระซิบข้างหูเธอ เสียงต่ำจนขนลุก แล้วค่อยๆ ดันเข้าไป… ช้าๆ … ลึกจนสุดในครั้งเดียว “อ๊าาาาาา!” มีนาร้องออกมาเสียงหลง นิ้วเท้าบิดเกร็ง ขณะที่ความเจ็บปนเสียวท่วมท้นจนน้ำตาไหล เขาหยุดนิ่งไว้แค่ครู่เดียว มือใหญ่ลูบแก้มเธอเบาๆ “เดี๋ยวก็ชิน… เดี๋ยวก็เสียวจนลืมเจ็บ” แล้วเขาก็เริ่มขยับ… ช้าๆ ก่อน… แล้วเร็วขึ้น… แรงขึ้น… จนเตียงสั่นระรัว —— เช้าวันต่อมา… แสงแดดยามเช้าสาดลอดผ่านม่านบาง สีทองอ่อนๆ กระทบเปลือกตาของมีนาที่กำลังขยับตัวเบาๆ เธอค่อยๆ ลืมตา รู้สึกถึงความเมื่อยล้าและปวดจี๊ดๆ ตรงช่วงล่างทันที ร่างกายเหมือนถูกใช้งานหนักจนเกินขีดจำกัด ทุกจุดที่ถูกสัมผัสเมื่อคืนยังคงร้อนผ่าวราวกับถูกประทับตราไว้ มีนาชะงักไปชั่วขณะ ข้างตัวว่างเปล่า ไม่มีร่องรอยของใครอีกแล้ว มีเพียงรอยย่นบนผ้าปูและกลิ่นอายความดิบที่ยังลอยคลุ้งในห้อง เธอค่อยๆ พยุงตัวลุกนั่ง ผ้าห่มสีขาวร่วงลงเผยให้เห็นรอยแดงจ้ำๆ ตามคอ หน้าอก และต้นขาในที่ยังคงชัดเจนจนน่าตกใจ “เมื่อคืน…” เธอพึมพำกับตัวเอง เสียงแหบแห้ง บนโต๊ะหัวเตียงมีโน้ตแผ่นเล็กวางอยู่ข้างแก้วน้ำแร่หนึ่งขวด เธอหยิบโน้ตแผ่นนั้นขึ้นมาด้วยมือที่ยังสั่นเทา ตัวหนังสือสีดำคมชัดเพียงสี่คำ “เจอกันใหม่นะครับ” มีนาเบิกตากว้าง อ้าปากค้างสองวิ แล้วก็… “โอ๊ยยย… ไม่รู้แล้วววว!” เธอร้องออกมาเสียงสูงลั่นห้อง ก่อนจะโยนโน้ตทิ้งลงบนเตียงเหมือนมันร้อนจนลวกมือ หน้าแดงจัดจนร้อนผ่าวถึงใบหู ตัวสั่นเหมือนไฟฟ้าช็อตเบาๆ วิ่งวนไปทั่วร่าง “บ้าไปแล้ว! บ้าไปแล้วจริงๆ อ้ากกก!” เธอร้องลั่น ก่อนจะก้มตัวลงโกยเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายเต็มพื้นแบบไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม ชุดเกาะอกยับยู่เหมือนผ่านพายุ บราสีดำลูกไม้ห้อยต่องแต่งอยู่ที่ขอบหัวเตียง ส่วนกางเกงในตัวจิ๋ว… โอ๊ยยย…หาไม่เจอแล้วก็ช่างมัน!