ตอนที่ 9
เป็นของเขา
“อื้อ... คุณธีร์ หยุดก่อนค่ะ! พ่อคุณโทรมา!”
วรรณาละล่ำละลักบอกเสียงสั่น พยายามรวบรวมเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่ผลักไสแผงอกแกร่งออกไป แต่ชลธีร์กลับเพียงแค่จิ๊ปากอย่างขัดใจ สายตาคมกริบของเขาไม่มีแววความเกรงกลัวต่อเจ้าของสายที่โชว์เด่นหราอยู่บนหน้าจอเลยสักนิด
มิหนำซ้ำเขายังแกล้งโน้มใบหน้าลงซุกไซ้ซอกคอขาวระหงหนักขึ้น ปลายจมูกโด่งสันฝังลงบนผิวเนียนอย่างจงใจ สูดดมกลิ่นหอมกรุ่นปนกลิ่นเหงื่อจาง ๆ อย่างผู้ชนะ วรรณาส่งสายตาดุไปให้พลางใช้มือหนึ่งดันใบหน้าหล่อเหลาของเขาออกสุดกำลัง ก่อนจะกลั้นใจกดรับสายด้วยนิ้วที่สั่นเทา
“ค่ะ... คุณธาร”
เธอพยายามปรับน้ำเสียงให้ดูนิ่งสงบที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทว่าหัวใจกลับเต้นรัวแรงหนักหน่วง เมื่อสัมผัสได้ถึงริมฝีปากร้อนผ่าวของลูกเลี้ยงที่กำลังขบเม้มลาดไหล่เธออย่างยั่วเย้าในจังหวะที่เธอกำลังสนทนากับพ่อของเขา!
(“ที่รักครับ... ผมถึงโรงแรมแล้วนะ คิดถึง
