ตอนที่ 20
คนที่ดีขึ้น
บรรยากาศในห้องอาหารเช้านี้ดูแปลกตาไปกว่าทุกวัน แสงแดดอ่อนยามเช้าสาดส่องผ่านบานหน้าต่างกระจกบานใหญ่ กระทบกับแจกันดอกไม้สดกลางโต๊ะไม้โอ๊กตัวยาว กลิ่นหอมของกาแฟคั่วบดและข้าวต้มกุ้งสูตรพิเศษที่วรรณาลงมือเข้าครัวเตรียมเองตั้งแต่เช้ามืดอบอวลไปทั่วบริเวณ หากใครมองเข้ามาคงเห็นภาพครอบครัวที่แสนสมบูรณ์แบบ ทว่าสำหรับวรรณาที่นั่งอยู่หัวโต๊ะฝั่งซ้าย ทุกวินาทีที่ผ่านไปกลับเหมือนการเดินอยู่บนพรมที่ซ่อนขวากหนามเอาไว้
ตึก... ตึก... ตึก...
เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและสม่ำเสมอดังมาจากโถงทางเดิน ก่อนที่ร่างสูงใหญ่ของชลธีร์จะปรากฏกายขึ้น ชายหนุ่มอยู่ในชุดนักศึกษาเชิ้ตสีขาวสะอาดสะอ้านที่รีดจนเนียนกริบ กางเกงสแล็กสีดำขับเน้นช่วงขาที่ยาวสมส่วน ผมที่เคยยุ่งเหยิงจากการดื่มสุราถูกจัดทรงอย่างเรียบร้อย ใบหน้าหล่อเหลาดูสดใสอย่างที่ไม่เคยเห็นมานานหลายเดือน แต่ดวงตาคมกริบคู่นั้นกลับพุ่งตรงมาที่วรร
