บทเรียนรักหลังเลิกเรียน

ไอวี่เดินทางมาถึงโรงเรียนเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ด้วยความตื่นเต้น วันนี้เป็นวันรายงานตัวและเตรียมความพร้อมก่อนเปิดภาคเรียน เธอเป็นครูอัตราจ้างวัย 24 ปี คนใหม่วิชาภาษาอังกฤษ ขณะที่ไอวี่กำลังพยายามขนกล่องเอกสารและกระเป๋าเดินทางขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยสื่อการสอนลงจากรถแท็กซี่ ความซุ่มซ่ามของเธอก็ทำงาน กล่องใบหนึ่งที่บรรจุหนังสือเรียนและชีทสำหรับนักเรียนตกลงพื้น เอกสารภาษาอังกฤษจำนวนมากปลิวว่อนไปตามลม "แย่แล้ว!" ไอวี่อุทานอย่างตกใจ เธอก้มลงเก็บเอกสารที่เปียกน้ำค้างบนพื้นอย่างรวดเร็ว ทั้งที่ยังไม่ได้จัดการกระเป๋าเดินทางหนักๆ ที่ขวางทางอยู่ ทันใดนั้น เงาของผู้ชายคนหนึ่งก็ทอดลงมาเหนือเธอ ก่อนที่มือใหญ่ที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อจะเอื้อมมาช่วยเก็บชีทเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว "ให้ผมช่วยนะครับคุณครู เดี๋ยวเอกสารจะเปียกไปมากกว่านี้" เสียงทุ้มต่ำที่ไม่คุ้นเคยดังขึ้น ไอวี่เงยหน้าขึ้นมองและต้องตะลึงกับชายหนุ่มตรงหน้า เขาคือ ดิน ภารโรงของโรงเรียน วัย 28 ปี เขาสวมเสื้อยืดสีเข้มที่เน้นให้เห็นกล้ามเนื้อหน้าอกและแขนที่แข็งแรงจากการทำงาน ใบหน้าของเขาหล่อเหลาและคมเข้ม มีเหงื่อซึมเล็กน้อยจากการทำงาน แต่ดวงตาของเขามีความอ่อนโยน รวมถึงทรงผมที่ถูกจัดแต่งอย่างดี และนาฬิกาเรืองแสงสีดำบนข้อมือที่ดูมีราคา ทำให้เขามีบุคลิกที่ดูดีเกินกว่าจะเป็นภารโรงทั่วไป “ขอบคุณมากค่ะ" ไอวี่กล่าวอย่างประหม่า