ตอนที่ 2 : ทำความรู้จัก

ดินยิ้มเล็กน้อย รอยยิ้มนั้นถูกควบคุมไว้ไม่ให้ดูโดดเด่นเกินไป "ผมดินครับ เป็นภารโรงของโรงเรียนนี้ ให้ผมช่วยขนของไปที่ห้องพักครูนะครับ ครูอยู่ห้องไหนครับ” "ห้องพักครูภาษาอังกฤษชั้น 2 ค่ะ" ดินไม่พูดอะไรมาก เขายกกระเป๋าเดินทางและกล่องเอกสารที่เหลือของเธอขึ้นมาอย่างง่ายดาย ราวกับมันไร้น้ำหนัก แล้วเดินนำเธอเข้าไปในอาคารเรียนอย่างสง่างาม การวางท่าทางที่ตรงและสง่าของเขาทำให้ไอวี่รู้สึกว่าเขามีบุคลิกไม่เหมือนคนงานทั่วไป แต่เธอก็ไม่ได้ติดใจอะไรมากนัก ดินวางของทั้งหมดของไอวี่ลงในห้องพักครูภาษาอังกฤษ เขาไม่ได้ทำตัวเป็นภารโรงที่รีบทำงาน แต่กลับยืนตรวจดูบริเวณโต๊ะทำงานของเธออย่างถี่ถ้วน มือที่เขาสัมผัสเก้าอี้เพื่อตรวจสอบความแข็งแรงนั้น มีผิวที่ดูดีผิดกับคนที่ทำงานหนักอยู่กลางแดด "โต๊ะนี้ขาเก้าอี้หลวมนะครับครูไอวี่ เดี๋ยวผมจะขันให้แน่น แล้วก็... ผมเห็นว่ารูปลักษณ์คุณดูเป็นคนเรียบร้อย ผมว่าคุณควรระวังเรื่องการแต่งตัวนิดหน่อยนะครับ โดยเฉพาะตอนก้มเก็บของ" ดินกล่าวเตือนด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง สายตาของเขาแสดงความเป็นห่วงอย่างจริงใจ ไอวี่รู้สึกอายเล็กน้อยที่ถูกภารโรงหนุ่มตำหนิเรื่องการแต่งตัว แต่เธอก็รู้ว่าเขาหวังดี "ขอบคุณมากนะคะคุณดิน ที่เตือน ไอวี่จะระวังตัวมากขึ้นค่ะ" "ไม่ต้องเรียกผมว่า 'คุณ' ก็ได้ครับครูไอวี่ เรียก ดิน เฉยๆ ก็ได้ครับ ผมเป็นแค่ภารโรง" ดินกล่าวพร้อมยิ้มอย่างสุภาพ "ไม่ได้หรอกค่ะ คุณดิน ไอวี่เรียกคุณอย่างนั้นไม่ได้หรอกค่ะ คุณเป็นผู้ใหญ่กว่าไอวี่ตั้งเยอะ" ดินยิ้มเจ้าเล่ห์เล็กน้อย เขาโน้มตัวเข้ามาใกล้เธอ จนใบหน้าของพวกเขาห่างกันเพียงไม่กี่คืบ กลิ่นหอมสะอาดของสบู่ราคาดี ที่ปนกับกลิ่นเหงื่อจางๆ ทำให้ไอวี่รู้สึกใจเต้นอย่างประหลาด เธอสังเกตเห็นว่าดวงตาของเขามีประกายบางอย่างที่ดูซับซ้อนและน่าค้นหา