เช้าวันเสาร์แสงแดดอ่อนๆ ส่องลอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามาในบ้านพักภารโรง
ไอวี่ตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว แต่ก็รู้สึกเต็มอิ่มกับค่ำคืนที่ผ่านมา
เธอเห็นดินนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาตัวเดิม พลางจิบกาแฟอุ่นในถ้วยกาแฟสีขาวเรียบๆ เขาสวมเพียงเสื้อยืดสีขาวและกางเกงสแล็คสีดำ แต่ลักษณะท่าทางและราศีที่จับเขาในเวลานี้ไม่เหมือนกับภารโรงธรรมดาอย่างที่เธอเคยเห็นเลย ถึงแม้ว่าจะมีหลายครั้งที่เธอรู้สึกสงสัยในบุคลิกและท่าทางของเขาก็ตาม
"พี่ดินตื่นนานแล้วหรอคะ" ไอวี่ถามด้วยเสียงแหบพร่าเล็กน้อย
"อ๋อ สักพักนึงแล้ว... ครูไอวี่จะนอนต่อก็ได้นะครับ แต่ว่าวันนี้ผมมีธุระที่ต้องไปทำ" ดินตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่สุภาพแต่รักษาระยะห่าง
"ธุระอะไรคะ" ไอวี่ถามออกไปตามสัญชาตญาณ
"ส่วนตัวนิดหน่อยครับ"
เขาพูดแค่นั้นแล้วก็จิบกาแฟต่อ
ไอวี่รู้สึกได้ว่าเขาต้องการความเป็นส่วนตัวและไม่ต้องการบอกให้เธอรู้ และเธอก็เข้าใจ
