มือที่จับเมาส์สั่นจนควบคุมไม่ได้ เธอรีบปิดหน้าจอ หัวใจเต้นแรงราวกับจะทะลุออกจากอก
เธอนั่งนิ่งอยู่นาน น้ำตาค่อยๆ เอ่อขึ้นจนพร่าเต็มดวงตา ความทรงจำในคืนนั้นย้อนกลับมาอีกครั้ง
คืนที่เขาแตะต้องเธอโดยไม่รู้ว่าคือใคร คืนที่ทำให้เธอรู้สึกขยะแขยงตัวเอง แต่กลับไม่เคยลบมันไปจากใจได้เลย
“ตกลงว่า...คุณเป็นคนแบบไหนกันแน่นะ...คุณเมฆินทร์”
ที่ห้องพักชั้นสี่สิบห้าของโรงแรมหรูในฮ่องกง ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังยืนอยู่ริมหน้าต่าง แสงไฟจากเมืองใหญ่สะท้อนผ่านผนังกระจกเข้ามาแตะขอบใบหน้าเรียบเย็นของเขา
โทรศัพท์ในมือยังเปิดหน้าจอค้างไว้ หน้าจอคือรูปหญิงสาวคนหนึ่งที่ยังไม่รู้ตัวว่าถูกลูกน้องของเขาแอบถ่าย ดวงตาใสในภาพดูอบอุ่นราวกับมีชีวิต รอยยิ้มที่เธอมีให้คนอื่นช่างสว่างสดใสราวกับดวงดาวบนท้องฟ้าที่เขาไม่เคยได้รับสิทธิ์ครอบครอง
“คุณจะคิดถึงผมเหมือนที่ผมคิดถึงคุณบ้างรึเปล่านะ...คุณลัลน์”
ชายคนสนิทที่ยืนอยู่ด้านหล
