เผลอตัว

วันรุ่งขึ้นชลิดาไปทำงานตามปกติ  โดยที่ไรวินท์สั่งให้เธอล็อกประตูด้านนอก  ทำเหมือนไม่มีใครอยู่ห้อง และอย่าพูดเรื่องเขากับใคร ส่วนเขาอยู่ในห้องจะจัดการทำอาหารให้ตัวเองในมื้อเช้าและกลางวัน จากของสดในตู้เย็นที่ให้เธอเตรียมหามา  หลังๆ ก็กลายเป็นว่าเขาเตรียมมื้อเย็นเผื่อเธอด้วย เนื่องจากเธอกลับดึก หลายวันผ่านไปชลิดาพบว่าไรวินท์เป็นคนจริงจังพอสมควร และให้เกียรติเธอดีในระดับนึง  มักไม่ทำอะไรที่จะส่อไปในทางที่จะทำให้เธอไม่ไว้ใจ  ทั้งสองคนแชร์พื้นที่ร่วมกันจนถึงวันที่ 7 ซึ่งวันรุ่งขึ้นจะเป็นวันหยุดของเธอ  "วันนี้ไหมจะกลับดึกนะคะ หรืออาจจะไม่กลับเลย" เธอบอกช่วงเช้า ก่อนไปทำงาน  เป็นนัยว่าไม่ต้องทำอาหารเย็นเผื่อเธอและไม่ต้องรอ ไรวินท์ขมวดคิ้ว "ไหมจะไปไหนเหรอ ถึงจะกลับดึกหรือไม่กลับ"  "ไหมมีนัดคืนนี้ค่ะ  ไปดริ๊งเล็กๆ น้อยๆ  มีเพื่อนมาหาจากกทม.น่ะ  พี่วินนอนได้เลย ไหมอาจจะไปค้างกับเพื่อนค่ะ" เจตนาของเธอคือไม่อยากรบกวนไรวินท์  ถ้าเขาหลับแล้วเธอไขประตูห้องเข้ามาช่วงดึก จะตื่นมาแล้วนอนไม่หลับ "ไหมจะไปแฮ้งค์เอ้าท์ก็ไป  แต่พี่จะรอจนกว่าไหมจะกลับถึงห้อง"  ว่าแล้วก็ลุกเอาแก้วกาแฟไปเก็บที่ซิงค์อ่างล้างจาน  ชลิดางง เขาเป็นอะไรเนี่ย..  เย็นนั้นชลิดากลับเข้ามาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยท่าทีร่าเริงจนไรวินท์ไม่แน่ใจว่านัดกับเพื่อนหรือนัดเดทกันแน่ เธอแต่งตัวแปลกไปจากที่เคยเห็นด้วยชุดแซครัดรูปสีดำสายเดี่ยวสั้นเนื้อเข่า  มีผ้าคลุมไหล่บางเบาหนึ่งผืน แต่งหน้าจัดกว่าปกติ  และใส่รองเท้าส้นเข็มสูงสี่นิ้ว ไรวินท์บอกตัวเองว่าเขาไม่ชอบที่เธอดูตั้งใจกับการไปดื่มเล็กๆ น้อยๆ มากกว่าที่ควรจะเป็น ค่ำนั้นเธอโบกมือลาเขาอย่างอารมณ์ดี  เขามองจากระเบียงเห็นรถยุโรปคันใหญ่ bmw รุ่นล่าสุดมาจอดและเธอก็ก้าวขึ้นรถคันนั้นไป   ######## ที่ผับดังของเมืองเชียงใหม่  ชลิดานั่งคุยกับเพื่อนๆ ที่มาจากกทม. เฮฮากันสนุกสนานเนื่องจากเพื่อนเธอมาส่งข่าวดีว่าจะแต่งงาน  จึงพากันมาฉลองเลี้ยงส่งความโสดกันที่นี่   "ไหม  เมื่อไหร่แกจะแต่งงานซ้ากที  ฉันอยากเป็นเพื่อนเจ้าสาวอ่ะ"  เต้เจ้าของรถคันงามที่มารับเธอถาม  โทนเสียงเริ่มเมานิดๆ   "ก็อยากแต่ง แต่ก่อนแต่งฉันต้องหาผัวก่อนไหมนังเต้" เธอตอบ ดีกรีความเมาน่าจะไม่ต่างกัน เต้หัวเราะร่วน  "เออใช่ แกมันชะนีม่ายมีผัวววว  ถ้าแกแต่งงานนะ ฉันจะแต่งหญิงเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้แกเลยคอยดู"  "ทุกคนฟัง  นังเต้มันบอกว่ามันจะแต่งหญิงเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้ช้านน  ทุกคนเป็นพยานนะ" ชลิดาพูดท่ามกลางกลุ่มเพื่อน  ทุกคนเฮฮาสนุกสนาน   "ไหมมันเมาแล้วล่ะ  ยายนี่เมาแล้วพูดมาก คุยกับแก้วก็ทำได้" เต้พูด  หัวเราะกันทั้งกลุ่ม คืนนั้นเต้ขับรถมาส่งเธอที่หน้าคอนโด "ไหม  แกขึ้นห้องไหวนะ  ฉันไปส่งไหม" เต้ถาม ชลิดาโบกมือ  เธอยังมีสติอยู่มาก แต่เมานิดหน่อยพอให้อารมณ์ดี  "ไม่ๆๆ  ฉันไปได้"  เต้ออกจากรถ  เดินมาส่งชลิดาจนถึงหน้าตึก เมื่อเห็นเพื่อนสาวใช้คียการ์ดเปิดประตูตึกเข้าไปแล้วจึงหันหลังกลับก้าวขึ้นรถถอยออกไป ด้านบน.. ไรวินท์มองอยู่  เขาเห็นชายหน้าตาดีประคองชลิดาลงจากรถก่อนจะถอยรถออกไปจากตรงนั้น  เขาบอกไม่ถูกว่ารู้สึกยังไง  รู้แค่ว่าไม่ชอบใจกับภาพนั้นเอาซะเลย 10 นาทีต่อมาเขาได้ยินเสียงเปิดประตูห้อง  แล้วแม่สาวขี้เมาก็ก้าวเข้ามาก่อนจะนั่งที่โซฟา  แล้วทักทายเขา "พี่วินท์ยังไม่นอนเหรอคะ  ดึกแล้วน้าาา" เธอถาม   "ยัง พี่รอไหมอยู่  แล้วเมาเหรอเนี่ย" ไรวินท์เดินมาใกล้ๆ แล้วนิ่วหน้าเมื่อได้กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ จากตัวเธอ "ไม่เมาค่าาา  ดื่มนิดเดียว"  ชลิดาลุกขึ้นจากโซฟาจะเดินเข้าห้อง "ไหมร้อนค่ะ  อาบน้ำก่อนนะคะ"  ชลิดาโยนผ้าคลุมไหล่ไปทาง  หากแต่เซจนไรวินท์ต้องรีบรับตัวเธอไว้ ก่อนที่จะลงไปกองกับพื้น   "ไหมเมามาก  ปกติดื่มแบบนี้เหรอ พี่ไม่ชอบเลย"  เขาตำหนิ "หูยยย  พ่อแก่  ไม่เป็นไรค่ะ พี่ไม่ชอบก็ไม่เป็นไร  พี่ไม่ใช่ผัวไหมสักหน่อย" เธอหัวเราะคิกคัก  สลัดตัวหลุดจากการประคองจะเดินต่อ  หากแต่คำนั้นทำให้ไรวินท์หมดความอดทน  "แปลว่าถ้าพี่เป็นผัวไหม  พี่ก็จะห้ามได้ใช่ไหม"  เขาตรงเข้าดึงตัวเธอมากอด  บดริมฝีปากลงไปที่ดวงหน้างาม ก่อนจะหยุดที่ริมฝีปากช่างพูด  สอดลิ้นร้อนๆ  จูบกระชากวิญญาณ รวดเร็วจนเธอปัดป้องตัวเองไม่ทัน  ชลิดาส่ายหน้าหนีเมื่อริมฝีปากร้อนๆ ไต่ไปตามซอกคอ  มือแข็งแรงข้างนึงลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังหนักๆ  อีกมือรัดเอวเธอไว้ไม่ให้ดิ้นหนี "พี่วินท์  ไม่นะ ปล่อยค่ะ" ชลิดาแทบจะหายเมา เมื่อคนตรงหน้ากอดรัดเธอแนบแน่น  เธอใช้สองมือผลักอกเขา  แต่ชายหนุ่มรวบสองมือเธอไว้ กดไว้ที่ข้างตัวไม่ให้ดิ้นหนี  อีกมือดึงสายเดี่ยวชุดแซคให้เลื่อนลงมาตามลำตัวจนมันหลุดไปกองที่เอว  เธอโนบราเพราะชุดมีเกาะอกในตัว  ชลิดาเย็นวาบไปหมดเมื่อท่อนบนเปลือยเปล่า  ไรวินท์ก้มลงใช้ริมฝีปากดูดดึงที่ยอดถันจนมันแข็งเป็นไต  ชลิดาตาพร่า  ตัวอ่อนหมดแรงจะขัดขืน