หลังจากที่ไอเจเดินออกไปทิ้งประวัติของหมวยไว้ให้ผมดู ความจริงที่ว่าเธอเป็น "ลูกคนเดียว" มันเหมือนค้อนปอนด์ที่ทุบลงกลางใจ ความโกรธและความเสียใจผสมปนเปกันจนผมคุมตัวเองไม่อยู่ ผมเดินไปเอาเหล้าเบียร์มาเปิดเพิ่มและนั่งกินมันอยู่แบบนั้นแหละ
น้ำสีอำพันไหลลงคอขวดแล้วขวดเล่า แต่มันไม่ได้ทำให้ใจผมสงบลงเลย กินด้วยคิดด้วยยิ่งเมาๆ หน่อยยิ่งคิดไปไกล ภาพหมวยกอดแขนไอ้ผู้ชายคนนั้นที่ห้างมันลอยหลอกหลอนผมไม่หยุด กะว่าเทอกลับมาจะถามเทอ เห็นบอกว่าพี่ชาย(ปลอมๆ) ของเทอจะมาส่งแต่นี่ยังไม่เห็นหัวใครเลย ไหนว่าจะกลับวันนี้
ผมจ้องมองนาฬิกาที่เข็มยาวเดินไปอย่างช้าๆ แต่ละนาทีที่ผ่านไปเหมือนเข็มที่ทิ่มแทงความอดทนของผม ผมนั่งดื่มรอเทอที่โซฟาจนเริ่มเมาและเผลอหลับบนโซฟานั้นแหละ
ติ๊งๆๆๆๆๆๆๆ!
เสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันแชทดังรัวจนแสบแก้วตา เสียงแชทเด้งรัวๆ ทำให้ผมตื่นเพราะผมเปิดเสียงแจ้งเตือนไว้จนสุด ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้
