1 อาทิตย์ต่อมา
เวลาหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านไปมันเหมือนนานเป็นปี เราอยู่แต่ในห้องไม่ได้เรียนไม่ได้สอบและคุยกับใคร ฉันกลายเป็นคนขาดการติดต่อจากโลกภายนอกโดยสมบูรณ์ ไม่ได้โทรหาพ่อแม่หรือเพื่อนเลย ใช้ชีวิตอยู่แบบกินแล้วก็นอน ราวกับร่างที่ไร้วิญญาณ
คุณคลาสตั้งแต่วันนั้นเขาไม่เคยเข้ามาอีกเลย เขาคงจะรังเกียจฉันมาก หรือไม่ก็กำลังเสวยสุขอยู่กับผู้หญิงคนใหม่ของเขา มีแต่พี่เจที่เข้ามาเอาอาหารสดมาให้ไว้ทำกินและถามสารทุกข์สุกดิบ พี่เจมองฉันด้วยสายตาที่แสดงความสงสารทุกครั้ง แต่เขาก็ยังคงทำตามคำสั่งของเจ้านายอย่างเคร่งครัด
แกร๊ก!
เสียงประตูเปิดออกในเช้าวันหนึ่งที่ไม่เหมือนวันอื่น
....: "ขออนุญาตค่ะ คุณคลาสให้มาทำความสะอาดห้องนอนอีกห้องค่ะ"
เรา: "อ่อ... ค่ะ"
เป็นคุณป้าที่เข้ามาทำความสะอาดห้องนอนอีกห้องที่ไม่เคยเปิดใช้เลย ฉันมองตามป้าด้วยความสงสัย แล้วจะทำความสะอาดทำไมนะ หรือคุณคลาสจะให้เราย้ายไปอยู่ห้อง
