~คลาส~
ผมถอนหายใจยาวพลางปรับสีหน้าให้ดูเป็นมิตรที่สุดเท่าที่จะทำได้ แล้วผมก็ลุกเดินออกมาจากห้องของเธอเพื่อที่จะไปหานีน่า ผมก้าวลงบันไดมาอย่างช้าๆ พยายามสะกดกั้นความประหม่า ลงมาเธอยังนั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่นเหมือนเดิม โดยมีไอ้กิตนั่งอยู่ข้างๆ สายตาไอ้กิตที่มองมาเหมือนอยากจะกระโดดถีบขาคู่ใส่ผมตลอดเวลา แต่ผมต้องใจดีสู้เสือ
ผม: (พูดด้วยน้ำเสียงสุภาพ) "นีน่า... คืนนี้ขอนอนค้างกับหมวยคืนนึงสิ จะได้ช่วยหมวยเก็บของไปไร่พราวฟ้าพรุ่งนี้เช้าด้วย"
นีน่า: (ยิ้มบางๆ อย่างเข้าใจ) "ได้สิ ตามสบายเลยค่ะ"
กิต: (กระเด้งตัวขึ้นทันที) "แต่..!"
นีน่า: (หันไปดุสามีทางสายตาจนไอ้กิตเงียบกริบ ก่อนจะหันมาบอกผม) "ขาดเหลืออะไรบอกแม่บ้านได้เลยนะคะ"
ผม: "ขอบคุณ"
เมื่อเธออนุญาตแล้วผมก็รีบกลับมาหาหมวยเลย จะอยู่ต่อทำไมล่ะไอ้กิตมันจ้องจะเล่นผมอยู่ ผมไม่ได้กลัวมันนะ แค่ให้เกียรติหมวยหรอก เห็นสนิทกันเป็นพี่เป็นน้อง ถ้ามี
