ผมนั่งนิ่งอยู่บนขอบเตียงในห้องนอนที่เงียบสงัด ความรู้สึกผิดปนกับความหงุดหงิดตีกันวุ่นวายอยู่ในหัว ผมก็แค่หวงเธอ หึงเธอมันผิดด้วยหรอ? มันดูงี่เง่าอะไรขนาดนั้นเลยหรอ? ผมถามตัวเองซ้ำๆ ก็รู้ว่ามันชอบผู้ชาย แต่ผมก็ไม่ชอบอยู่ดีที่เธอไปสนิทกับมันแบบนั้น ผู้ชายด้วยกันมองตาก็รู้ว่าไอ้คริสมันไม่ได้คิดอะไรกับหมวย แต่มันอดไม่ได้จริงๆ ที่จะรู้สึกหวงพื้นที่ข้างกายเธอ
นี่เธอก็ตึงตังออกไปจากห้อง ยังไม่กลับมาเลย ทิ้งให้ผมอยู่กับความเงียบและความคิดฟุ้งซ่าน ไม่รู้จะทำยังไงให้เธอหายโกรธ ขนาดผมยอมขนาดนี้เธอยังไม่หายโกรธเลย เห้อ... ผมถอนหายใจยาวพลางมองไปที่โซฟาที่ผมต้องนอนคืนนี้ ความลำบากกายมันไม่เท่าความลำบากใจจริงๆ โทรหาไอ้เจดีกว่า อย่างน้อยให้มีคนมารองรับความฟุ้งซ่านของผมบ้าง
ตืดดด... ตืดดด...
📞เจ: "ครับนาย"
📞ผม: (เสียงเคร่งเครียด) "มึงอยู่ไหน?"
📞เจ: "พักอยู่โรงแรมในเชียงใหม่ครับ ไม่ใกล้ไม่ไกลจากนายหรอก
