9:30 น. ผมลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับแรงบีบที่ขมับ ตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัว สงสัยเมื่อคืนจะหนักจริงๆ รสชาติขมปร่าของเหล้ายังติดอยู่ที่ปลายลิ้น ผมพยายามยันตัวขึ้นนิ่งๆ มองไปรอบๆ ห้องว่างเปล่า บนเตียงไม่มีรอยยิ้มของคนตัวเล็กที่ผมเฝ้าถวิลหา แต่มีเสียงน้ำไหลอยู่ในห้องน้ำ หมวยเธอน่าจะอาบน้ำอยู่ ความเงียบทำให้ผมจมอยู่กับความคิดตัวเอง ผมถอนหายใจทิ้ง ผมเลยนั่งอยู่ที่เตียงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คว่ามีงานอะไรหรือเปล่า เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากความกังวลในใจ งานที่กรุงเทพฯ ยังมีเข้ามาเรื่อยๆ แต่ความสำคัญของมันเทียบไม่ได้เลยกับคนที่อยู่หลังประตูห้องน้ำนั่น
แกร๊ก!
ประตูเปิดออก เธอเปิดประตูออกมาโดยเธอแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว กลิ่นสบู่อ่อนๆ จากตัวเธอทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย แต่คำพูดแรกที่หลุดออกมาจากปากเธอกลับทำให้ผมจุก
หมวย: (พูดเสียงเรียบเย็น) "มีเรื่องอะไรก็แก้ปัญหาด้วยเหล้า..."
เธอพูดออกมาโดยไม่มองหน้าผ
