แสงอาทิตย์ยามเย็นเริ่มย้อมห้องรับแขกให้กลายเป็นสีส้มหม่น ตอนนี้ก็เย็นมากแล้วเรากลับมาที่คอนโด ไม่เห็นมีใครอยู่คาดว่าน่าจะยังไม่กลับกัน ฉันเดินไปหยุดยืนที่ริมระเบียงพลางนึกถึงข้อเสนอของพี่นีน่า เรื่องที่พี่นีน่าชวนเราไปอยู่ด้วยเราอยากไปนะ พี่นีน่าเป็นลูกครึ่งไทย-อังกฤษ บ้านพี่นีน่าอยู่เชียงใหม่อากาศดี ความเงียบสงบที่นั่นคงช่วยเยียวยาหัวใจฉันได้บ้าง
แต่ขอจบปัญหาพวกนี้ก่อน เมื่อจบทุกอย่างเราจะกลับบ้านไปหาพ่อกับแม่และบอกกับท่านว่าท้อง ท่านต้องผิดหวังในตัวเรามากแน่ๆ ฉันลูบท้องตัวเองเบาๆ ความกลัวแล่นจับใจ แต่จะให้ทนอยู่ที่นี่ในสภาพ "เราสามคน" ฉันก็ทำไม่ได้จริงๆ
เรากลับมาจัดการปัดกวาดเช็ดถูทำความสะอาดห้องจนเสร็จก็ยังไม่มีใครกลับ มือที่ถือไม้กวาดสั่นเทา นี่เราจะไปรอเขาทำไมเนี่ย รอคนที่เขาไม่ได้ต้องการเรา... น่าขำจริงๆ
ฉันพยายามสะบัดความเศร้าทิ้ง เราจัดการทุกอย่างเสร็จก็ไปทำอาหารเตรียมจัดโต๊ะเพื
