เพี้ยะ!!
ฝ่ามือของฉันฟาดลงบนใบหน้าคมเข้มของเขาอย่างเต็มแรงจนหน้าเขาหันไปตามแรงตบ ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วห้องชั่วขณะ ก่อนที่ฉันจะระเบิดอารมณ์ที่อัดอั้นออกมา
เรา: "คำก็ร่าน! สองคำก็ร่าน! เออ... หมวยมันร่านนอนกับคนอื่นไปทั่วเองแหละ!"
คลาส: (หันกลับมามองด้วยสายตาวาวโรจน์ กัดฟันกรอด) "มึง..."
เรา: (ตะโกนถามทั้งน้ำตา) "ใครล่ะที่มันมาเล่าให้เฮียฟัง ใช่อีหวานสุดที่รักของเฮียหรือเปล่าห้ะ!!! ฮึก..."
ว่าจะเข้มแข็งไม่ร้องแล้วแต่มันก็ทำไม่ได้อยู่ดี ความน้อยใจและความผิดหวังมันจุกอกจนแทบหายใจไม่ออก
คลาส: (เหยียดยิ้มสมเพช) "สุดท้ายก็ยอมรับ เหอะ!!! กูนี่เลี้ยงคนผิดจริงๆ!"
เรา: (สะอื้นจนตัวโยน) "เฮียมันโง่ๆ ที่เชื่อคนอื่นมากกว่าสิ่งที่ตัวเองเห็น! ฮือออ..."
คลาส: "แล้วก็โง่ที่เอาเธอมาไว้ข้างตัวด้วย!!"
เรา: "ฮึก... ก็ปล่อยหมวยไปสิ!"
คลาส: (ตะคอกถามเสียงดัง) "จะไปอยู่กับมันรึไง!"
เรา: "ใช่! อยากไป!
